"Mamo, Bólu, Rozłąko..." ***

⊰⊰⊰✿⊱⊱⊱

absencja (nie)usprawiedliwiona

może jeszcze kiedyś poczuję twoją cichą obecność mimochodem

 dostrzegę brwi brunetki u kobiety o orientalnej urodzie

usłyszę twój alt gdzieś w sklepie i wypatrzę dziewczęcy szeroki uśmiech 

może któregoś dnia wrócisz do mnie w postaci słonej kropli potu

gdy zrobię coś zupełnie abstrakcyjnego dziwnego szalonego

coś co tobie sprawiało radość (druty szydełkowanie wyszywanie)

a może wciąż jesteś tak po prostu zwyczajnie sekretnie

ludzie mówią że mam twoje oczy twój gust

że poruszam się z podobną gracją i za cicho mówię

samolubne geny bezwzględnie zrobiły swoje

kiedy piszę wyćwiczoną pod twoim czujnym okiem prawicą

widzę twoje artystycznie pochyłe pismo

więc piszę i piszę i nie mogę przestać jak wtedy

kiedy przepisałam dla ciebie ponad sto wierszy Miłosza

i wówczas gdy dzięki Kamieńskiej odkryłam prawdę oczywistą

"matki są po to właśnie prawie jak pan bóg"*

więc nie ma cię a jesteś jak on którego obie doświadczałyśmy

 w naszych najpiękniejszych na świecie i trudnych relacjach

mam twoje światło i kobiecą moc 
i to jest wiano
na wieczność

*Anna Kamieńska, Po co

JoAnna Idzikowska - Kęsik, V 18

⊰✿⊱

⊰✿⊱

 Prawdziwa matka umie przyznać, że egzamin z macierzyństwa łatwiej oblać, niż zaliczyć...
Śpij spokojnie, prawdziwa matko. Jeśli masz wątpliwości, czy jesteś dobrą mamą, to znaczy, że nią jesteś.

Jodi Picoult, W naszym domu

 ஆ

- Mamo? - szepnąłem.
Kiedy śmierć zabiera twoją matkę, na zawsze kradnie ci to słowo.
- Mamo?
To tylko dźwięk, szmer wydostający się przez otwarte usta. Ale na świecie są miliony słów, a żadne z nich nie brzmi tak jak TO.
- Mamo...

Mitch Albom

⊰✿⊱

⊰✿⊱
***cytat w tytule posta, Anna Kamieńska, Dom matki

**obrazy: Młoda matka z dzieckiem, Berta Wegmann; Matka i dziecko, Emil Oterman; Matka i dziecko, Francis Coates Jones.

"Słowami bawimy się w miłość..." ***

niewySŁOWiOne

"Jest jeszcze jedna zabawa,
Też popularna, choć nienowa.
Do niej potrzebnych jest dwoje ludzi
I słowa, słowa, słowa,
I słowa, słowa, słowa".

Andrzej Poniedzielski, Bawitko


kiedyś po wielu latach zobaczysz
jej piękne zdjęcie w internecie
i zapłaczesz nad wami
tak okrutnie nieobecnymi

słowa które runęły na bruk
wrócą byś mógł pojąć
dlaczego zaczęła się bawić
w nieodgadnioną samotność

dostrzeżesz wrażliwość spojrzenia
 i kruchość tajemniczej kobiety
 której nigdy nie kochałeś bo nie wiesz
  co to są uczucia wyższe

zrozumiesz lub nie
jak ważnym czynnikiem
jest właściwe konkretne
słowo

i że nikogo nie ma się na zawsze
 a własność jest
zbyt względnym pojęciem
aby je brać

na serio

JoAnna Idzikowska - Kęsik, 2 V 18

***cytat w tytule posta, Andrzej Poniedzielski

*obrazki z netu

"Na szukanie lepszego świata nie jest jeszcze za późno".

April is a Mother Fucker*

"Ziemia wciąż traci grunt pod nogami".

Urszula Zybura

odetchnij wiosną, wpuść ją głęboko w serce;

tak trudno zregenerować zadrapane marzenia,

rozjaśnić uśmiech zszarzały zimowym letargiem;

strzepnąć z ramion resztki nieciekawych wspomnień.

odetchnij świeżością, zapachem budzącego się życia.

otwórz szeroko zaspane oczy i spójrz: Persefona
odpuszcza egocentrycznym narcyzom, pozwala im
słodko drzemać w promienistych, słonecznych kręgach.

odetchnij sobą, całością siebie. masz jeszcze czas,
dużo czasu na długi, niestrudzony maraton po Hadesie.

nawet Demeter już nie tęskni, oddycha pełnią matczynej miłości,

delektuje się wonią i barwą kwitnących rajskich jabłonek.

i tylko Ona znowu traci oddech, dusi się, zapada w czarną,

bezdenną otchłań, perfumowana smogiem emitowanym

z barbarzyńsko dzikich ogrodów (nie)ziemskich rozkoszy,
odcięta od drzew wszechwiedzy i życiodajnych źródeł.

Ona - czująca znacznie więcej niż wszystkie wyrodne

dzieci, które wykarmiła - ciepła, mała kuleczka zagubiona

w zimnym, bezwzględnym chaosie, co roku umiera w kwietniu,

najokrutniejszym wśród pięknych miesięcy.

*Thomas  S. Eliot

JoAnna Idzikowska - Kęsik, 13 IV 18

***cytat w tytule posta, Alfred Tennynson

*gify z netu

"Mamy pastylki na ból głowy, antydepresanty na smutek, Boga na problemy wierzących. Na autyzm nie mamy nic".

Na autyzm mamy wsparcie, akceptację, miłość i zrozumienie, łagodność i szacunek...

CYTATY:

Stwierdziłam, że współżycie z ludźmi jest podobne do tych szklanych drzwi. Do drzwi należy się zbliżać powoli i nie robić nic na siłę; w przeciwnym razie można je rozbić. Związki z ludźmi są podobnej natury. Jeśli robi się coś na siłę, wzajemny kontakt jest niemożliwy. Jeden gwałtowny ruch może wszystko zepsuć. Jedno złe słowo może zniszczyć miesiącami budowane zaufanie i szacunek.

Temple Grandin, Byłam dzieckiem autystycznym

*

Ludzie z autyzmem potrafią myśleć tak jak zwierzęta. Potrafimy oczywiście rozumować jak ludzie - nie różnimy się przecież tak bardzo od reszty społeczeństwa. Autyzm jest jakby fazą przejściową między zwierzętami a ludźmi, co pozwala mi tłumaczyć "język zwierząt" na nasz własny. Potrafię więc wyjaśnić ludziom, dlaczego ich zwierzęta zachowują się w określony sposób.

Temple Grandin, Zrozumieć zwierzęta

*

Niektórzy ludzie z autyzmem wiodą życie w ciszy, zamknięci w sobie, inni szaleją, bo rzeczywistość ich przytłacza. Niektórzy z nich nigdy nie nauczą się poprawnie dziękować. Są jednak tacy, którym ten zwrot tak lekko przechodzi przez usta, że sprawiają wrażenie, jakby rozumieli, co im się właśnie wymsknęło. Niektórzy ludzie z autyzmem chętnie się śmieją i dużo gadają, inni są raczej rzeczowi i małomówni. Niektórzy ludzie z autyzmem rozpaczają z powodu przygnębiających myśli, inni zasiedlają słoneczną stronę życia.

Życie w autyzmie jest kiepskim przygotowaniem do życia w świecie bez autyzmu. Uprzejmość zastawiła wiele pułapek, w które można wpaść. Ludzie z autyzmem żadnej nie ominą; są w tym mistrzami. 

 Axel Brauns, Barwne cienie i nietoperze. Życie w autystycznym świecie

 *

Gdy miałem dwanaście lat, poczyniłem postępy, ze stanu „jeśli mu się nie polepszy, trzeba go będzie oddać do ośrodka" ewoluując do „to dziwny, popieprzony dzieciak". Ale choć moje umiejętności komunikacyjne rozwijały się błyskawicznie, ludzie zawsze mieli wobec mnie wyższe oczekiwania.

John Elder Robison, Patrz mi w oczy. Moje życie z zespołem Aspergera

 

*

 Autyzm jest czymś, czego nie mogę widzieć. Nie pozwala mi znaleźć i użyć moich własnych słów wtedy, gdy tego chcę. Albo powoduje, że używam wszystkich tych słów, których nie chcę mówić.
 

Donna Williams (1963-2017), australijska autystyczna pisarka, artystka, piosenkarka, rzeźbiarka, scenarzystka, autorka podręczników dotyczących spectrum autyzmu

*
 

PIOSENKA:

De Mono, Autyzm 

*

FILMY:

Rain Man, USA 1988, klasyka w najlepszym wydaniu, życiowa rola Dustina Hoffmana i scena pocałunku (dla mnie autyzm w pigułce): 

- Jak było?
- Mokro.

Jeden z moich ukochanych filmów w ogóle i - moim zdaniem - najlepsza rola boskiego Leo.
Co gryzie Gilberta Grape'a, USA 1993, to lektura obowiązkowa!

Jestem Sam, USA 2001, znakomity film o autystycznym ojcu, walczącym o prawo do opieki nad córką plus świetny Sean Penn wspierany przez Michelle Pfeiffer.


  Śniegowe ciastko, Wielka Brytania 20o6, film o przyjaźni z nieodżałowanym Alanem Rickmanem.



Temple Grandin, USA 2010, z doskonałą Claire Danes, w  roli autystycznej dziewczyny, która obecnie jest jedynym na  świecie profesorem - autystykiem. 


Czarny Balonik, Australia, 2008, film opowiadający o austycznym chłopcu ze świetną Toni Collette w roli jego matki.

Adam, USA 2009, film o chłopaku z Zespołem Aspergera, który próbuje przyjaźnić się z dziewczyną (jeszcze nie oglądałam, zaraz obejrzę).

Dziewczyna z szafy, Polska 2012, to bardzo dobry i ciekawy film o samotności, w którym wielki talent zaprezentował  absolwent wrocławskiej PWST, Wojciech Mecwaldowski, grając autystycznego brata głównego bohatera.


Księgowy, USA 2016, to sensacyjny film opowiadający o genialnym matematyku mającym problemy w stosunkach międzyludzkich (typowy Zespół Aspergera) z bardzo dobrym Benem Affleckiem. 

Życie animowane, Francja, USA 2016, rewelacyjny film dokumentalny o autystycznym chłopcu, który poznaje uczucia dzięki baśniom Walta Disneya.
Szczerze polecam!

KSIĄŻKI:

Książka, której jeszcze nie czytałam, ale na pewno przeczytam, bo poleca ją Pani od Biblioteki, Jotka.
Opowieść z życia wzięta o przyjaźni autystycznego chłopca i jego kota.

Kochając syna, Lisa Genova; fikcja literacka popularnej autorki, którą warto przeczytać (znana m.in. ze sfilmowanych: "Bez mojej zgody" czy "Motyla", w którym podjęła temat choroby Alzheimera).

 ARTYKUŁ:

Rzecz o Temple Grandin

***cytat w tytule posta, Lisa Genova, Kochając syna