"Celem życia jest: w swojej małej jednostkowej duszy odbić jak najwięcej kosmosu".***

z(a)gubiona


jak mogłaś mi to zrobić
bez zapowiedzi bez słowa
czemu zdradziłaś tak nagle
znikając bez pożegnania

byłam przy tobie kiedy
unieśli krzykliwe wieko 
 leżałaś z bladą twarzą zmienioną
przez nagłe szarpnięcie

na ustach lśniła szminka
czerwona jak maki z piekieł
ogień zatańczył flamenco
bo zawsze lubiłaś upał

skrzynkę z nędznymi resztkami
wessała ziemia jałowa
to śmieszne że w Kraju Słowian
nie można rozsypać popiołów

po co wybrałaś kwiecień
obiecywałaś listopad
który załka nad nami
ciężką łzą śniegu z deszczem

stoję dogłębnie samotna
smutna bardziej niż zwykle
moja rodowa nazwa
lśni na zimnym kamieniu

wiosna ukryła schronienie
nie widzę świata pomiędzy
wcale nie czuję się lekka
i nie wiem dokąd mam wrócić

trwam zastygła jak lalka
jak woskowa figurka
marionetka bez sznurków

dlaczego
skradłaś mi

mnie


JoAnna Idzikowska - Kęsik, 23 IV 17

Mój cytat na dziś:

Przykazanie dla fotografów i innych twórców: nie pożyczaj duszy od innego artysty, choćby nie wiem jak ci się spodobała, ponieważ w tym samym momencie stracisz swoją duszę, która jest źródłem wyjątkowości tego, co robisz. Amen. 

Joanna Maria Rybczyńska

***cytat w tytule notki, Henryk Elzenberg
* obrazy z netu, nie znam autorów