"Mamy pastylki na ból głowy, antydepresanty na smutek, Boga na problemy wierzących. Na autyzm nie mamy nic".

Na autyzm mamy wsparcie, akceptację, miłość i zrozumienie, łagodność i szacunek...

CYTATY:

Stwierdziłam, że współżycie z ludźmi jest podobne do tych szklanych drzwi. Do drzwi należy się zbliżać powoli i nie robić nic na siłę; w przeciwnym razie można je rozbić. Związki z ludźmi są podobnej natury. Jeśli robi się coś na siłę, wzajemny kontakt jest niemożliwy. Jeden gwałtowny ruch może wszystko zepsuć. Jedno złe słowo może zniszczyć miesiącami budowane zaufanie i szacunek.

Temple Grandin, Byłam dzieckiem autystycznym

*

Ludzie z autyzmem potrafią myśleć tak jak zwierzęta. Potrafimy oczywiście rozumować jak ludzie - nie różnimy się przecież tak bardzo od reszty społeczeństwa. Autyzm jest jakby fazą przejściową między zwierzętami a ludźmi, co pozwala mi tłumaczyć "język zwierząt" na nasz własny. Potrafię więc wyjaśnić ludziom, dlaczego ich zwierzęta zachowują się w określony sposób.

Temple Grandin, Zrozumieć zwierzęta

*

Niektórzy ludzie z autyzmem wiodą życie w ciszy, zamknięci w sobie, inni szaleją, bo rzeczywistość ich przytłacza. Niektórzy z nich nigdy nie nauczą się poprawnie dziękować. Są jednak tacy, którym ten zwrot tak lekko przechodzi przez usta, że sprawiają wrażenie, jakby rozumieli, co im się właśnie wymsknęło. Niektórzy ludzie z autyzmem chętnie się śmieją i dużo gadają, inni są raczej rzeczowi i małomówni. Niektórzy ludzie z autyzmem rozpaczają z powodu przygnębiających myśli, inni zasiedlają słoneczną stronę życia.

Życie w autyzmie jest kiepskim przygotowaniem do życia w świecie bez autyzmu. Uprzejmość zastawiła wiele pułapek, w które można wpaść. Ludzie z autyzmem żadnej nie ominą; są w tym mistrzami. 

 Axel Brauns, Barwne cienie i nietoperze. Życie w autystycznym świecie

 *

Gdy miałem dwanaście lat, poczyniłem postępy, ze stanu „jeśli mu się nie polepszy, trzeba go będzie oddać do ośrodka" ewoluując do „to dziwny, popieprzony dzieciak". Ale choć moje umiejętności komunikacyjne rozwijały się błyskawicznie, ludzie zawsze mieli wobec mnie wyższe oczekiwania.

John Elder Robison, Patrz mi w oczy. Moje życie z zespołem Aspergera

 

*

 Autyzm jest czymś, czego nie mogę widzieć. Nie pozwala mi znaleźć i użyć moich własnych słów wtedy, gdy tego chcę. Albo powoduje, że używam wszystkich tych słów, których nie chcę mówić.
 

Donna Williams (1963-2017), australijska autystyczna pisarka, artystka, piosenkarka, rzeźbiarka, scenarzystka, autorka podręczników dotyczących spectrum autyzmu

*
 

PIOSENKA:

De Mono, Autyzm 

*

FILMY:

Rain Man, USA 1988, klasyka w najlepszym wydaniu, życiowa rola Dustina Hoffmana i scena pocałunku (dla mnie autyzm w pigułce): 

- Jak było?
- Mokro.

Jeden z moich ukochanych filmów w ogóle i - moim zdaniem - najlepsza rola boskiego Leo.
Co gryzie Gilberta Grape'a, USA 1993, to lektura obowiązkowa!

Jestem Sam, USA 2001, znakomity film o autystycznym ojcu, walczącym o prawo do opieki nad córką plus świetny Sean Penn wspierany przez Michelle Pfeiffer.


  Śniegowe ciastko, Wielka Brytania 20o6, film o przyjaźni z nieodżałowanym Alanem Rickmanem.



Temple Grandin, USA 2010, z doskonałą Claire Danes, w  roli autystycznej dziewczyny, która obecnie jest jedynym na  świecie profesorem - autystykiem. 


Czarny Balonik, Australia, 2008, film opowiadający o austycznym chłopcu ze świetną Toni Collette w roli jego matki.

Adam, USA 2009, film o chłopaku z Zespołem Aspergera, który próbuje przyjaźnić się z dziewczyną (jeszcze nie oglądałam, zaraz obejrzę).

Dziewczyna z szafy, Polska 2012, to bardzo dobry i ciekawy film o samotności, w którym wielki talent zaprezentował  absolwent wrocławskiej PWST, Wojciech Mecwaldowski, grając autystycznego brata głównego bohatera.


Księgowy, USA 2016, to sensacyjny film opowiadający o genialnym matematyku mającym problemy w stosunkach międzyludzkich (typowy Zespół Aspergera) z bardzo dobrym Benem Affleckiem. 

Życie animowane, Francja, USA 2016, rewelacyjny film dokumentalny o autystycznym chłopcu, który poznaje uczucia dzięki baśniom Walta Disneya.
Szczerze polecam!

KSIĄŻKI:

Książka, której jeszcze nie czytałam, ale na pewno przeczytam, bo poleca ją Pani od Biblioteki, Jotka.
Opowieść z życia wzięta o przyjaźni autystycznego chłopca i jego kota.

Kochając syna, Lisa Genova; fikcja literacka popularnej autorki, którą warto przeczytać (znana m.in. ze sfilmowanych: "Bez mojej zgody" czy "Motyla", w którym podjęła temat choroby Alzheimera).

 ARTYKUŁ:

Rzecz o Temple Grandin

***cytat w tytule posta, Lisa Genova, Kochając syna