Rysuję życie blaskiem cienia spod rzęs...

rysunek

napisałam siebie czerwonym
blaskiem artystycznej pozy
pomalowałam życiem
zmęczone sobą oczy

cień mi gdzieś wypadł
poza margines błędu
po to aby iść za mną
do pierwszego zakrętu

przyćmiłam gesty skrzywieniem
uśmiechu odciśniętego w sercu
pieczątkami wspomnień

a kontury ust

poplamiłam kleksami nadziei

złudą silnej wiary
w miłość

 ponad miarę

/B-c, marzec 2012, p.n.k., JoAnna Idzikowska-Kęsik/

 ❤

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ 

toast za codzienność


ogrzewam się blaskiem
diamentowego śniegu
białych poematów

wtulam nieśmiało
w myśli iskrzące
natchnieniem

lawina słów spada
w moje serce
pulsujące niemrawo
delikatnym dotykiem
poezji niecodziennej

patrzę na wszystko
zachwycona
intymnością wydarzeń
rytmicznie wpisujących się
w doświadczanie

nie wiem czy wiesz że

życie

jest najpiękniejszym
z pisanych sercem

nieraz słodkich
a czasem cierpkich
wytrawnych aromatem
chwili

wierszy

/B-c, 21 II 2013, p.n.k., JoAnna Idzikowska-Kęsik/

❤

Dzisiaj słucham od bladego świtu, czyli od ok. dziewiątej rano, dwóch piosenek ze świetnymi tekstami, artystów, których lubię i cenię od lat: Eli Adamiak, kobiety o aksamitnym głosie w duecie z Adamem Nowakiem i mojego rówieśnika, Roberta Kasprzyckiego... Taki dzień, takie nastroje i taka kosmiczna tęsknota za pięknem...

Moja ulubiona myśl na dzisiejszy, zaśnieżony dzień:

 Jeden z moich profesorów powiedział mi kiedyś: Cokolwiek napiszesz - jedni powiedzą, że to, co napisałeś, jest dobre, inni, że takie sobie, jeszcze inni, że do niczego - i wszystkie oceny będą słuszne.

 
Jan Twardowski

 ***

 obrazki z netu

PS W "Charakterach" przeczytałam, że dzisiaj jest Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją, a ja tu takie jakieś depresyjne teksty zapodaję. ;-)