wiersz o nielekkim zabarwieniu erotycznym
szarość ogarnia podświadomość
rozlewa się w niej jak styczeń
który zapomniał o lśniącej bieli
rozświetlającej umysły i serca
wchodzę w misterny spokój lasu
mokra ziemia nie chce jeszcze snuć
opowieści o nadchodzącej wiośnie
woli wchłaniać wilgoć w podziemne światy
gile i jemiołuszki zastygły na gałęziach
deszcz beznamiętnie głaszcze śnieguliczki
opadłe liście nie szepczą wesołych kołysanek
gniją przeczuwając nieuchronną śmierć
myślę o naszej miłości silnej energii
która kasuje każdą nudę i monotonię
wtapiam się w erotyczne fantazje
rozgrzewam oczekiwaniem na dotyk
wielka zimna kropla spada mi na kark
prosto w miejsce które uwielbiasz całować i pieścić
przechodzą mnie dreszcze zwiastujące
ocieplenie klimatu
JoAnna Idzikowska - Kęsik, 5 I 22
*grafika z internetu, nie znam Autorów
Posty
