"Dmuchawce, latawce, wiatr..."

wyśnienie


zdmuchuj mnie powoli
oddech po oddechu

myśl po myśli

pofrunę gnana
iskrą przeznaczenia
pchana siłą twojego tchnienia
ogrzewana jego ciepłem

lekka jak piórko
kołysane szumem gestów
zniknę w przestworzach
twojego uśmiechu

zostanę tam na dłużej

lubię wilgoć otulającą
moje sny realne
kropelkami marzeń

o lataniu

/B-c, marzec 2012, JoAnna Idzikowska-Kęsik/

pic:

Letting Goby `thienbao