opowiem ci bajkę o kobietach
które nie lubią siebie
chcesz
które nie lubią siebie
chcesz
s@motność miewa wiele twarzy gęb i masek
a jak wiesz z innych bajeczek z tymi twarzami
różnie bywa na wygląd pracuje się całe życie
dobrymi myślami intencjami zamienionymi w czyny
za siecią kabli za avatarami na różnych portalach
istnieją sobie bardzo miłe starsze panie
które namiętnie częstują panów cukiereczkami
słówek słodziutkich jak ssany duży palec
w ramach kamuflażu jadowitej osobowości
są też inne mniej fałszujące wirtualną zabawę
mądre i piękne we własnym mniemaniu
zadbane z włoskami zakręconymi na papilotki
błękitem wokół półprzymkniętych oczu
brwiami na zdziwko szmineczką różem i zbyt ciemnym
pudrem na wyszlifowanej kremem czasu buzi
wszystkie nie lubią młodszych od siebie czupiradeł
szukają księcia z bajki na białym koniku choć
i osiołek nie jest zły wirtualna namiastka relacji
mami zapowiedzią ekscytujących przeżyć
(wybrani panowie otrzymują w prezencie fotki
w staniczku lub stroju plażowym w pozie wymownej)
gdybyś tylko wiedziała jak bardzo żal robi się wiedźmom
i brzydkim rozczochranym czarownicom na widok tych pań
jak groteskowe bywają ich komentarzyki zrozumiałabyś
że wchodząc między wrony nie wolno krakać jak one
trzeba ćwierkać we własnym języku
bo bajkowe czary mają to do siebie
że lubią pryskać w realną piekącą
nieudawaną alienację
własne życie toczy się gdzie indziej
JoAnna Idzikowska - Kęsik, 28 XII 15
Wirtualna rzeczywistość to taka spauperyzowana metafizyka. Kiedyś człowiek posiadał - wirtualną rzecz jasna - duszę i dbał o jej potrzeby, dostarczając piękna i dobra. Teraz ma awatary i tyle tożsamości i profili, ile sobie winszuje.
Ignacy Karpowicz
Ignacy Karpowicz
xXx
wiekowa dama z małego miasta
masturbuje samotność niepojętą
pieści nieczule klawiaturę napiętą
i w laptop korzeniami wrasta
szkoda damo że słowami szastasz
jik
*** cytat w tytule notki, Jan Brzechwa, Pchła Szachrajka
* obrazki z netu


