"Prawdopodobnie byłam pomyłką". ***

urodzona w Dzień Dziecka pod znakiem Bliźniąt

nieśmiała Norma Jeane zmieniała się w słynną gwiazdę filmową

rozjaśniała włosy także łonowe aby czuć się blondynką intymnie

emanować blaskiem nie tylko na zewnątrz kusić zdobywać

olśniewać 

 

na usta nakładała kilka warstw szminki wosku różu i starannie

rysowała kontrastujący z porcelanową całością czarny pieprzyk

powłóczystym spojrzeniem spod cienia sztucznych rzęs uwodziła

kobiety i mężczyzn jednak nigdy do końca nie była zadowolona

z efektów transformacji 

 

w chwilach gdy praca prochy i romanse zaczynały ją nużyć

 siadała w swoim  sterylnie białym salonie i rozmawiała z gwiazdą

 zapisywała leworęczne strumienie uczuć odczuć i przeczuć o potrzebie

prawdziwej miłości nieobecnym ojcu chorej psychicznie matce 

o tym jak bardzo czuje się brzydka głupia smutna i nieszczęśliwa 

 

nienawidziła aktorki bo przez nią przestała być sobą wesołą

prostą zwykłą dziewczyną z sąsiedztwa bez wyrazistych brwi

w kształcie szykujących się do lotu jaskółczych skrzydeł

które pewnej chłodnej sierpniowej nocy odfrunęły na zawsze

 i zabrały ukradły wyrwały zdezorientowanej dziewczynie

słynną Marilyn Monroe tę podziwianą na całym świecie
piękność która miała chronić biedną zagubioną Normę

 
a niestety zmarnowała jej życie

JoAnna Idzikowska - Kęsik, 6 X 19

***cytat w tytule postu: jedna z wielu wypowiedzi Marilyn Monroe

*na zdjęciach Marilyn Monroe z okresu, gdy zaczynała karierę modelki jako Norma Jean Mortenson