Nic nowego pod słońcem i u mnie też. ;-)

XxX

Nie mów, że moje oczy są posępne i smutne.

Odbija się w nich życie ukryte w spojrzeniach,

marzenia fruwające po wertepach Wszechświata

i rzęsy zakrywające dziwne sny z podtekstami.

Smutne oczy nie zawsze oznaczają nieszczęście,

czasem warto jest spojrzeć jeszcze dalej i głębiej.

Wejść gdzieś poza realność, znaleźć magię natchnienia.

Poznać smak melancholii, ból, cierpienie i strach.

 Smutek bywa zabawny i niezwykle niesmutny.

 Oczy błyszczą jesienną pochmurnością nostalgii. 

Może jestem nijaka jednak w moim spojrzeniu

 Wszechświat hula jak wicher na krawędzi oddechu. 

Słyszysz? 

Tchnienie nicości suszy płynące łzy.

JoAnna Idzikowska - Kęsik

*obrazki z netu

Witajcie!

Co u Was słychać? U mnie nic nowego. Praca, dom, dziecko opowiadające o wykładach...

Wiersz dzisiejszy tak stary, że nawet nie wiem, kiedy go napisałam. Nie mam siły i czasu na pisanie nowych rzeczy, wypaliłam się przy sprawozdaniu do pracy.

I jeszcze ta jesień, która dopadła mnie w swoje szpony. Te chłodne, coraz krótsze dni...

Nie przeszkadza mi to jednak bardzo serdecznie Was pozdrowić i życzyć tylko tego, co dobre, prawdziwe, szczere i piękne.

Serdeczności, zmykam na zajęcia, j.
Na koniec jeszcze nowe filiżanki, które dostałam z okazji 14 X plus zestaw książek, które obecnie czytam. ;-)