Makowe wierszyki

XxX

niechaj zakwitną już maki

okraszą polany i łąki 

złagodzą tęsknotę za pięknem

głaskaną dotykiem wiatru

niech już wybuchną jak wulkan

wśród traw szemrzących szmaragdem

 wprawiając w osłupienie

roje motyli i pszczół

rubin mi zalśni na palcu

jak maków wiosenna poświata

w czerwieniach wyśpiewam wiersz nowy

i spłynę nim w twoje serce

aby poemat makowy

kołysał miłość do snu

JoAnna Idzikowska-Kęsik, 6 IV 14

xXx

wtedy lubiłam czerwone sukienki
długie do ziemi z gładkiego jedwabiu
pieściły uda jak czuły zalotnik

kochałam biegać po makowej łące
śmiać się jak tylko dzierlatki potrafią
i świat rozjaśniać blaskiem ciemnych oczu

teraz uwielbiam siedzieć nieruchomo
uciszać usta czerwoną pomadką
taplać się w myślach jak mucha w oleju

kiedyś

nastanie cudowne zamglone
wejdę tam w białej sukni
piękna nieprzytomnie

będzie jak wtedy
jak teraz
jak zawsze

nie wyjdę stamtąd

z(g)asnę

JoAnna Idzikowska-Kęsik, 27 II 14

 

* zdjęcie: Mak w Ogrodzie Botanicznym we Wrocławiu mojego autorstwa

** obrazek:z netu i obraz pt. Pani Wiosna patrzy na świat, który namalował Aleksander S.
*** obraz dla Czarownicy z Bagien: Claude Monet-Maki w pobliżu Argenteuil