"Śmierć staje się sympatyczniejsza, w miarę, jak się starzejemy". ***

przyćmienie

w powtarzalności jesieni zdarza się niepowtarzalność

patrzysz głęboko w lustro i widzisz najpierw piękną

dziewczynkowatą wiosnę potem dzikie kwitnące lato

 dojrzałe kolorowe bogate wzbudzające zachwyt

i nie czujesz zagrożenia nie spodziewasz się jej aż tak szybko

a ona jest naprawdę podstępna czeka długo cierpliwie

 i dopada cię znienacka

i nagle po prostu stwierdzasz że już nie jesteś Alicją

że po drugiej stronie lustra jesienna szaruga opada na ciebie 

gęstą mgłą zza której nie widać najmniejszych promyków słońca

zszarzała jesień bezwzględnie przyćmiewa resztki piękna

nie poznajesz siebie jednak biernie trwasz oswajasz czekasz

nie szukasz eliksiru młodości tylko desperacko

tęsknisz za zimą

nareszcie wierzysz w jej zbawienną śmiertelną moc

JoAnna Idzikowska - Kęsik, 21 IX 19

 

***cytat w tytule postu, Lucy Maud Mondgomery

*obrazy z netu, nie znam autorów