Powrót z zaświatów

🌺Witajcie!🌺

 

Wybaczcie, że mnie nie było, ale - wierzcie mi - naprawdę uchroniłam tym sposobem mój blog przed skasowaniem. 

Dobiła mnie alergia i leki na nią. To jest totalny paradoks - leki na alergię, które uczulają, pogarszają feeling. Od połowy marca czułam się koszmarnie. Czułam się bardzo źle, jakbym się zapadała, byłam bardzo słaba, kręciło mi się w głowie, dawno nie miałam takiego odpływu energii i tak złego samopoczucia. W połowie marca L-4, praca, teraz znowu zwolnienie lekarskie, zrobienie wszystkich potrzebnych badań, w poniedziałek znów lekarz, ale wiem, że wyniki mam dobre, bo je sprawdziłam w internecie. I wiem, że moje ciało powiedziało dość pędowi i nadmiarowi bodźców, a przede wszystkim - farmakologii. Nie znoszę łykania piguł. Koniec, kropka.

Dziękuję wszystkim, którzy w czasie nieobecności wysłali do mnie e-maile. Bardzo się cieszę, że jesteście, że mogę z Wami rozmawiać w jakiejkolwiek postaci.

Powyżej obraz pt. Cердце души autorstwa J.D. Poniżej jedna z moich ukochanych piosenek i najnowszy wiersz. Uściski! 

🌺

 

 xXx

zimno, prawie maj, nie mam na nic siły,

brakuje mi motywacji do robienia rzeczy istotnych,

nie chce mi się chodzić, wolę się nudzić, zostać w domu.

 

nie mogę się skupić, nie mogę czytać. poirytowana

loguję się na portal, na którym sztuczna inteligencja

sprawdza moją tożsamość, a avatary udają dobrych

znajomych, udzielają rad i wysyłają wirtualne serduszka.

 

cała siebie dotkliwie bolę, a ty się śmiejesz,

gdy mówię o duszy i o tym, jak bardzo potrafi 

tęsknić za ciałem, dlatego często odwiedza mnie 

w snach i opowiada o odważnej, pięknej Lilith,

która ulepiła z ziemi Węża po to, by pomógł jej

znaleźć siebie i uciec od narcystycznego bożka.

 

ja też chcę odejść od ciebie, AI, avatarów,

od sfingowanych, bezwartościowych relacji.

 

uciekam w chorobę, dobitnie czuję, jak wypływa ze mnie

moje małe, bezwartościowe życie, jak zmienia się w rzekę, 

która szuka wielkiej wody, by mogła poczuć się wolna.

 

zimno, magnolie kwitną, bzy się budzą, wróciły jaskółki,

a ja wciąż nie wiem, jak wrócić do siebie. czuję się

słaba i chora wbrew całkiem dobrym wynikom badań,

czuję się stara, brzydka, niewidoczna, wypalona.

 

moja dusza krwawi, zakwita makami, oplata serce

i zagubiona w słowach, śpiewa die with a smile, 

tylko nie wie, naprawdę nie ma pojęcia,

czy chce umrzeć razem z tobą,

 

czy wylogować się solo.

 

JoAnna Idzikowska - Kęsik, 25 IV 26 

 

 🌺