środa, 10 kwietnia 2013

"Historio, historio, ty żarłoczny micie, cóż dla ciebie znaczy jedno ludzkie życie?" ***



Guziki

Pamięci kapitana
Edwarda Herberta


Tylko guziki nieugięte
przetrwały śmierć świadkowie zbrodni
z głębin wychodzą na powierzchnię
jedyny pomnik na ich grobie

są aby świadczyć Bóg policzy
i ulituje się nad nimi
lecz jak zmartwychwstać mają ciałem
kiedy są lepką cząstką ziemi

przeleciał ptak przepływa obłok
upada liść kiełkuje ślaz
i cisza jest na wysokościach
i dymi mgłą katyński las

tylko guziki nieugięte
potężny głos zamilkłych chórów
tylko guziki nieugięte
guziki z płaszczy i mundurów

Zbigniew Herbert






***

 nienawiść miewa puste
oblicze


upośledzone samozachwytem
schizofreniczne ego
panoszy się nad tłumem

kompleksy zaślepiają
wwiercają się w mózg
jak czerwie żrące ciała
niekoniecznie sześć stóp pod ziemią

nienawiść
oszpeca twarze
bardzo
najbardziej na świecie

wbrew wezwaniom
lęka się boi tego
co odkryje po drugiej stronie

samej siebie

nie tylko
lustra ale też
zwierciadła duszy
milczą zakłopotane
 skrzywioną małością motywów

wiatr historii
wieje wspak 


/B-c, 10 IV 2013, p.n.k., JoAnna Idzikowska-Kęsik/ 


*** Agnieszka Osiecka: Orszaki, dworaki 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Bardzo Ci dziękuję za komentarz i poświęcony mi czas. Jest mi niezmiennie miło, że udało Ci się do mnie zajrzeć, zatrzymać się chwilę nad tym, co napisałam. Serdecznie pozdrawiam, j.