środa, 10 kwietnia 2013

"Historio, historio, ty żarłoczny micie, cóż dla ciebie znaczy jedno ludzkie życie?" ***



Guziki

Pamięci kapitana
Edwarda Herberta


Tylko guziki nieugięte
przetrwały śmierć świadkowie zbrodni
z głębin wychodzą na powierzchnię
jedyny pomnik na ich grobie

są aby świadczyć Bóg policzy
i ulituje się nad nimi
lecz jak zmartwychwstać mają ciałem
kiedy są lepką cząstką ziemi

przeleciał ptak przepływa obłok
upada liść kiełkuje ślaz
i cisza jest na wysokościach
i dymi mgłą katyński las

tylko guziki nieugięte
potężny głos zamilkłych chórów
tylko guziki nieugięte
guziki z płaszczy i mundurów

Zbigniew Herbert






***

nienawiść miewa puste oblicze
upośledzone samozachwytem
schizofreniczne ego

panoszy się nad tłumem

kompleksy zaślepiają
wwiercają się w mózg
jak czerwie żrące truchło
niekoniecznie sześć stóp
pod ziemią

nienawiść oszpeca twarze
bardzo najbardziej na świecie

wbrew wezwaniom
lęka się boi tego
co odkryje po drugiej stronie
samej siebie

lustra i zwierciadła duszy milczą
zakłopotane małością
skrzywionych motywów

wiatr historii świszcze wspak


JoAnna Idzikowska-Kęsik, 10 IV 2013 (wszelkim niziutkim z komplexem wyższości nieczule dedykuję)

::::::::

*** Agnieszka Osiecka: Orszaki, dworaki 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Bardzo Ci dziękuję za komentarz i poświęcony mi czas. Jest mi niezmiennie miło, że udało Ci się do mnie zajrzeć, zatrzymać się chwilę nad tym, co napisałam. Serdecznie pozdrawiam, j.