Czas Zodiakalnego Raka

             Witajcie! Dzisiaj z dużym opóźnieniem przedstawiam Wam już przedostatni post z serii Zodiak (zaczęłam od własnego znaku - Panny), w którym omówię pokrótce czwarty znak na zodiakalnej mandali - znak Raka (lub wg niektórych szkół astrologicznych - Raków). Serdecznie zapraszam do lektury!

*

Rak, gdy tylko czuje drakę,
Woli się wycofać rakiem,
Lecz gdy tkwi w rodzinnym kole,
Wreszcie w swoim jest żywiole!

Tu kuzyni, wujków krocie,
Tam kuzynki, babcie, ciocie -
Kiedy wszyscy są w komplecie,
To cudownie jest na świecie!

Małgorzata Strzałkowska

 

        Czas zodiakalnego Raka ♋️ w roku przestępnym przypada od 20 czerwca do 21 lipca (w innych latach od 21 czerwca do 22 lipca). Znak ten jest ściśle związany z wodą i Księżycem, jest zatem symbolem głębokiej wrażliwości, wielkiej intuicji i dużej emocjonalności. Osoby spod tego kardynalnego znaku bardzo często są troskliwe, rodzinne, uczuciowe, sentymentalne i empatyczne. 

Rak w pigułce:

• Żywioł: Woda
• Kolor: biały
• Jakość: Kardynalna
• Władca planetarny: Księżyc
• Znaki zgodne i przychylne: Byk i Panna
• Umiarkowana kompatybilność: Skorpion i Ryby
  
• Niska kompatybilność: Baran i Waga
  
• Szczęśliwe liczby: 2, 3, 15, 20
• Kamień dla Raka: Rubin
• Symbol Raka: Krab

        Rak może czasem pokazywać zewnętrzną twardą skorupę, po to aby chronić swoje miękkie i wrażliwe wnętrze, tak samo jak jego symbol. Podobnie jak Księżyc przechodzi różne przez fazy: pełnia, kwadry, nów - osoby urodzone pod tym znakiem często odczuwają wahania nastroju.

    Raki mają silną intuicję, dzięki czemu są doskonałymi przyjaciółmi, którzy potrafią zrozumieć i zaoferować pomoc w czasach kryzysu. Są też wiernymi, dobrymi partnerami oraz bardzo oddanymi rodzicami. Cenią one głębię emocjonalną i silną więź ze swoim partnerem i swoim dzieckiem.

    Dzięki swoim kardynalnym cechom Raki bywają doskonałymi przywódcami, którzy sprawiają, że wszyscy czują się częścią rodziny. Chociaż mogą nie szukać przywództwa i wykorzystywać swoje cechy do ochrony i opieki nad innymi, gdy znajdą się na takich stanowiskach. 

Jak każdy z nas Raki mają zarówno słabe jak i mocne strony:

Mocne strony zodiakalnego Raka

Raki posiadają kilka mocnych stron, które definiują ich osobowość i relacje. Osoby spod tego znaku zodiaku są:

• Intuicyjne: Raki potrafią naturalnie zrozumieć sytuacje i ludzi bez wyraźnych informacji. Ta przenikliwa intuicja pomaga im w podejmowaniu decyzji i poruszaniu się w złożonych sytuacjach.
• Empatyczne: Raki mogą łatwo łączyć się z emocjami innych, co czyni je świetnymi przyjaciółmi i partnerami. Są często tymi, do których ludzie zwracają się o pocieszenie i zrozumienie.
• Odporne: Pomimo swojej wrażliwej powierzchowności, Raki są dość odporne. Mogą wytrzymać trudne sytuacje i wyjść z nich silniejsi, podobnie jak twarda skorupa ich symbolu, kraba.
• Lojalne: Lojalność jest kluczową cechą Raków. Bardzo cenią swoje relacje i zawsze są tam dla swoich bliskich.
• Kreatywne: Raki mają bujną wyobraźnię, która często przejawia się w różnych formach sztuki i kreatywności.

Słabe strony zodiakalnego Raka

Pomimo swoich mocnych stron, osoby spod tego znaku zodiaku mają również pewne słabości i często bywają:

• Nastrojowe: Raki mogą doświadczać znacznych wahań nastroju, na które często wpływa cykl księżycowy. Ich emocjonalna natura może prowadzić do nieprzewidywalności.
• Wrażliwe: Chociaż wrażliwość jest mocną stroną empatii, może być również słabością. Raki mogą łatwo zostać zranione przez negatywne komentarze lub krytykę. Inni mogą uważać osoby spod znaku Raka za bardzo wrażliwe i przepełnione emocjami w porównaniu do innych znaków astrologicznych.
• Zaborcze: Osoby spod znaku Raka mają tendencję do bycia zaborczymi w kwestii swoich związków i dóbr materialnych, co może prowadzić do konfliktów. Czasem lubią szczypać.
• Pesymistyczne: Czasami Rak może być nadmiernie pesymistyczny, skupiając się raczej na negatywach niż pozytywnych.
• Unikające: Raki mogą woleć wycofać się do swojej skorupy niż bezpośrednio stawić czoła problemowi, gdy sytuacja staje się trudna.

    Generalnie Raki, z którymi miałam styczność, które znam i z którymi się przyjaźnię, pracuję, to naprawdę sympatyczni, uczynni, dobrzy ludzie. 

 Co niesie Rak  jako Wiedźma ?

 Rak dobra Wiedźma

Moim przeznaczeniem jest karmienie żywych istot Czasami jestem złośliwa, lubię się bawić.

Mam silny związek z Wszechświatem znam jego język

Niosę nektar wiedzy

Moje ulubione Raki ze świata sztuki:

        Wisława Szymborska -Włodek (2 lipca 1923-2012) - polska poetka, eseistka, krytyczka, tłumaczka, felietonistka; laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1996), jedna z moich ukochanych poetek ever.

         Ernst Ingmar Bergman (14 lipca 1918 - 2007) - szwedzki reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta oraz producent filmowy. Uważany za jednego z najbardziej wpływowych twórców w historii kina, dla mnie arcymistrz, jeden z najukochańszych reżyserów ever. Kocham, uwielbiam jego przepełniony czerwienią i emocjami film pt. Szepty i krzyki. 

        Czesław Miłosz (30 czerwca 1911-2004) - polski poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz, dyplomata; w latach 1951-1993 przebywał na emigracji, do 1960 we Francji, następnie w Stanach Zjednoczonych; w Polsce do 1980 obłożony cenzurą; laureat Literackiej Nagrody Nobla, jeden z moich ukochanych poetów.

        Gustav Klimt (14 lipca 1862 - 1918) - austriacki malarz i grafik, symbolista. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli secesji, przedstawiciel wiedeńskiego modernizmu. Kocham jego dzieła!

        Jan Alojzy Matejko (24 czerwca 1838 - 1893) – polski malarz, twórca obrazów historycznych i batalistycznych, historiozof. Jeden z najwybitniejszych polskich malarzy w historii.W dosłownym tego słowa znaczeniu: mały - wielki Człowiek!

        Frida Kahlo, Magdalena Carmen Frieda Kahlo y Calderón (6 lipca 1907 - 1954) - meksykańska wspaniała i piękna malarka, słynąca z autoportretów, o której opowiada film pt. Frida ze wspaniałą Salmą Hayek w roli tytułowej.

        Nikola Tesla, Никола Тесла (10 lipca 1856 -1943) – serbsko-amerykański inżynier pochodzący z Chorwacji; elektrotechnik, radiotechnik i wynalazca, wegetarianin, geniusz!

        Antoine Marie Jean-Baptiste Roger de Saint-Exupéry (29 czerwca 1900-1944) - francuski pilot, pisarz i poeta. Autor Małego Księcia (1943), jednego z najważniejszych utworów literackich XX wieku, powiastki filozoficznej, którą uwielbiam od dziecka. Uwielbiam też jego utwór Twierdza.

        Gina Lollobrygida (4 lipca 1927-2023) - jedna z najjaśniejszych gwiazd włoskiego kina, niezapomniana Esmeralda i przepiękna Wróżka z Pinokia. 

        Meryl Streep (22 czerwca 1949) - jedna z najwybitniejszych aktorek współczesnych, która chyba nie ma na swoim koncie słabej roli, nawet jak gra w komediach romantycznych.

        Willem James Dafoe (22 lipca 1955) - amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny. Laureat wielu prestiżowych nagród, którego po prostu uwielbiam (również za uśmiech z diastemą) od wielu lat. Zachwycił mnie rolą w Ostatnim kuszeniu Chrystusa i robi to do dziś, bo podobnie jak Meryl Streep, nie ma na swoim koncie nawet średniej roli. W jego grze widać świetne przygotowanie aktorskie i teatralne doświadczenie.

        Anna Dymna (20 lipca 1951, urodzona jako Małgorzata Dziadyk) - polska aktorka teatralna i filmowa, działaczka społeczna, założycielka i prezes Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko" (2003), piękna, wrażliwa i skromna - kocham bezwarunkowo za wszystko.

           Robin McLaurin Williams (21 lipca 1951- 2014) - absolutnie nieodżałowany amerykański komik i aktor. Laureat Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę psychologa w dramacie Buntownik z wyboru (1997), który zapadł mi w pamięć wieloma wspaniałymi rolami, który bawił nas na ekranie jednocześnie cierpiąc na głęboką depresję. Niebawem minie 10 lat od jego samobójczej śmierci...

        Harrison Ford (13 lipca 1942) - amerykański aktor filmowy i telewizyjny, producent filmowy, który towarzyszy mi od dziecka, więc mam do niego wielki sentyment. 

        Tom Hanks, właśc. Thomas Jeffrey Hanks (9 lipca 1956) - amerykański aktor, reżyser i producent filmowy. Dwukrotny laureat Oscara za pierwszoplanowe role w filmach Filadelfia (1993) oraz Forrest Gump (1994) i zarazem Złotej Maliny za drugoplanową rolę w filmie Elvis (2022). Bardzo go cenię i lubię, zwłaszcza za Szeregowca Ryana.

       Kathy Bates,  Kathleen Doyle Bates (28 czerwca 1948) – wybitna i bardzo osobliwa amerykańska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, reżyserka telewizyjna, laureatka Oscara za bezbłędną rolę w horrorze Misery. Uwielbiam także za rolę w cudownym filmie Smażone zielone pomidory!

            Margot Robbie (2 lipca 1990) - śliczna i bardzo zdolna aktorka, którą po prostu uwielbiam. Na pewno jeszcze niejeden raz zaskoczy nas swoimi rolami.

        Benedict Cumberbatch (19 lipca 1976 ) - niezwykle utalentowany brytyjski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny oraz producent. 

        Marcin Grzegorz Dorociński (22 czerwca 1973) - polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy oraz działacz społeczny, na ten moment mój the best. Nie dość, że przystojny, to jeszcze niezwykle zdolny.

        Sofía Vergara (10 lipca 1972) - amerykańsko-kolumbijska aktorka, komiczka, modelka, prezenterka telewizyjna i producentka. Znana z roli Glorii Delgado-Pritchett w popularnym serialu stacji ABC Współczesna rodzina. Mnie zachwyciła rolą w serialu pt. Griselda.

        Dan Daniel Gerhard Brown (22 czerwca 1964) - amerykański pisarz, autor powieści sensacyjnych, m.in. głośnej powieści Kod Leonarda da Vinci opublikowanej w 2003.

        George Michael, właśc. Georgios Kyriacos Panayiotou (25 czerwca 1963 - 2016) – nieodżałowany brytyjski piosenkarz, producent muzyczny i kompozytor muzyki pop i soul pochodzenia grecko-cypryjskiego i angielskiego. Wciąż nucę jego piosenki, wciąż nie dotarło do mnie, że odszedł...

        Kevin Norwood Bacon (8 lipca 1958) - amerykański aktor, reżyser i producent filmowy. Laureat Złotego Globu. Mąż jednej żony i facet, który potrafi zagrać wszystko, jeden z moich bardzo ulubionych aktorów.

        Geoffrey Roy Rush (6 lipca 1951) - australijski aktor filmowy i teatralny i producent filmowy. Zachwycający w wielu rolach, szczególnie w Jak zostać królem, Koneserze, Złodziejce książek.

        Inni wybitni przedstawiciele Znaku Raka, których lubię i cenię to m.in.: Katarzyna Grochola - polska pisarka, Emil Zegadłowicz - polski poeta, Franz Kafka - wybitny austriacki pisarz, Marcel Proust - pisarz francuski, Miron Białoszewski - polski poeta, Bruno Jasieński - polski poeta, George Orwell - wybitny pisarz i publicysta angielski, Michalina Wisłocka - polska seksuolożka, Tadeusz Konwicki - polski pisarz i reżyser, Sławomir Mrożek - polski dramatopisarz, Wojciech Kilar - wybitny polski kompozytor, Krzysztof Kieślowski - polski pisarz i reżyser, autor scenariuszy, Donald Sutherland - niedawno zmarły świetny kanadyjski aktor, Tadeusz Sznuk - polski dziennikarz, Helena Vondrackova - czeska piosenkarka i aktorka.

A Wy lubicie ludzi spod Raka? Macie swoich ulubionych przedstawicieli tego znaku? Wszystkim Rakom życzę cudownych Urodzin!

Pozdrawiam i posyłam moc serdeczności wszystkim, którzy jeszcze do mnie zaglądają. Powoli wracam, już trochę odpoczęłam, ale potrzebowałam solidnego resetu. Jako osoba z Wenus w Raku - jestem kobietą wysoko wrażliwą, nieco melancholijną i delikatną. Postaram się nadrobić niebawem blogowe zaległości. Uściski! Niech ten wakacyjny, ciepły czas zodiakalnego Raka będzie dla Was dobrym i kreatywnym, pełnym miłości czasem!

UWAGA SPOILER, czyli tetryk z wielkim sercem

            HBO Max funduje nam stosunkowo szybko filmy, które były pokazywane w kinach. Jednym z nich jest "Mężczyzna imieniem Otto" - amerykański remake szwedzkiego, nominowanego do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego (2015 rok produkcji, 2017 nominacje), opartego na powieści szwedzkiego pisarza, dziennikarza i bloggera Fredrika Backmana pt. Mężczyzna imieniem Ove z 2012 roku. Tego autora (urodzonego w 1981) czytałam też i szczerze polecam powieść pt. Britt - Marie tu była.

            Film wyreżyserował znany z "Marzyciela" Marc Forster, jego premiera światowa miała miejsce w grudniu 2022, a w polskich kinach zagościł w styczniu 2023.

             Jak już wyżej powiedziałam, przeczytałam książkę i oglądałam świetną, wspaniałą szwedzką czyli pierwszą adaptację tej naprawdę dobrej powieści, jednak w tym poście skupię się na nowej, amerykańskiej wersji, żeby nie pomieszać wszystkiego jak cukru w herbacie i się nie zaplątać w zeznaniach.😁

            Wersję amerykańską obejrzałam przede wszystkim i nade wszystko z powodu odtwórcy roli tytułowej, ze zmienionym, co prawda w stosunku do oryginału imieniem, ale postacią naprawdę przypominającą zarówno literacki pierwowzór jak i bohatera szwedzkiej filmowej adaptacji. Amerykanie uwielbiają robić po swojemu europejskie, zwłaszcza skandynawskie i francuskie, kino. Mają prawo. Ale wracając do omawianego dziś filmu...

            Otóż Tom Hanks od wielu lat należy do panteonu moich bardzo ulubionych aktorów światowego kina. Polubiłam go po słodkim i sympatycznym melodramacie z Meg Ryan pt. Bezsenność w Seattle, a kupił mnie dzięki rolom w pamiętnej, wzruszającej, bezbłędnej "Filadelfii", rewelacyjnym, chwytającym za serce "Forreście Gumpie", natomiast kreacją w niesamowicie smutnym "Szeregowcu Ryanie" utwierdził mnie w tym, że jest naprawdę zdolnym, dobrym aktorem. Bardzo ciekawe role stworzył także w "Zielonej Mili" wg mojego ulubionego Stephena Kinga, "Cast Away: Poza światem", "Atlasie Chmur". Potem bywało różnie, nie wszystkie filmy i role były wybitne, jednak nie było wśród nich roli kiepskiej, złej, ale taki jest shaw biznes, nie zawsze jest się na piedestale. Z nowych filmów aktora bardzo podobał mi się „Cóż za piękny dzień”, w którym Hanks gra autentyczną postać Pana Rogersa i robi to wspaniale. Aktor ma na swoim koncie dwa Oscary i cztery nominacje, to jest naprawdę wspaniały wynik. Teraz, po Złotej Malinie za rolę w biograficznym "Elvisie",Hanks wraca do swoich wysokich aktorskich możliwości w remake'u szwedzkiej produkcji. Zresztą ja bym mu tej Maliny nie dała za rolę menagera Elvisa. Ja byłam w szoku, jak bardzo dobra charakteryzacja może zmienić look i odbiór roli artysty.

          W omawianym dziś filmie, Tom Hanks gra faceta z mocno uwydatnionymi cechami Zespołu Aspergera - sześćdziesięciolatka, który zachowuje się jak stary, osiemdziesięcioletni, zgorzkniały, zgryźliwy, wredny, upierdliwy tetryk z jednej strony, a z drugiej dba o osiedle, na którym mieszka, sprawuje kontrolę nad tym, aby wszystko tam było w porządku. Wkurza się z byle powodu, wnerwia go wszystko, co dla innych ludzi jest nieważne, nieistotne: bezdomny, zaniedbany kot, pies sąsiadki, otwarta bramka, śmieci umieszczane w złych przegródkach przeznaczonych do ich segregacji, z reguły życzliwi sąsiedzi. Jest uszczypliwy, zrzędliwy, opryskliwy, upierdliwy, uparty, działa schematycznie, jest jak spod linijki; wszystkich ma za idiotów, niedokształconych imbecyli, chce być sam, chce mieć spokój i targają nim myśli oraz czyny samobójcze: autodestrukcja spowodowana życiową traumą. Jest zagubiony, zdesperowany, samotny.

            Wiadomo, że film czy powieść, byłyby nudne, gdyby bohater cały czas był wredny, gdyby nie zaznał jakiejś przemiany, a odbiorca - czytelnik lub widz - pałał chroniczną niechęcią i antypatią do głównego bohatera. Tutaj też oczywiście dużo się zmienia, ale nie od razu, zmiana następuje, gdy do domu naprzeciwko wprowadza się rodzina emigrantów, gdy Otto - bo tak w amerykańskiej wersji bohater grany przez Hanksa ma na imię, poznaje nowych sąsiadów, w tym, przede wszystkim, sąsiadkę,  młodą kobietę, brzemienną matkę rodziny emigrantów, Marigol. 

        Kobieta jest tak fajna, sympatyczna, ludzka, tak pozytywnie zakręcona, że nie zwraca uwagi na fochy sąsiada, a jeśli zwraca, to obraca je w żart i podrzuca mu dobre, domowe jedzenie. Mam wrażenie, że działa na niego kojąco, choć na początku Otto gra ponuraka - twardziela i nie okazuje swoich prawdziwych uczuć. Jednak Marigol jest na tyle dobra, szczera, spontaniczna, otwarta, że ten zamknięty w sobie, skupiony na swoim nieszczęściu mężczyzna, powoli się otwiera. Zwłaszcza, że najbliższa mu osoba też była bardzo dobra, wspierająca, pomocna i jemu i wielu ludziom. Obserwując zachowanie Otto powoli zaczynamy, jako widzowie, lubić go i rozumieć jego osobowość, powoli też poznajemy trudną, skomplikowaną historię życia mężczyzny.

            Nie będę więcej spamować, ponieważ chcę was zachęcić do obejrzenia tego filmu,  przeczytania powieści na kanwie której został zrealizowany. Na CDA Premium możecie też obejrzeć szwedzką wersję filmu, gdzie dzieje się pięknie pod względem aktorskim i filmowym, choć wiadomo, że nie znamy tak dobrze aktorów szwedzkich, jak amerykańskich, a są oni nawet niekiedy lepsi od tych ogólnie znanych i kochanych.

            Tom Hanks naprawdę odnalazł się w roli aspergerycznego faceta, zrozpaczonego po wielkiej, osobistej stracie. Zagrał wspaniale, potrafił być naprawdę antypatyczny, ale też zabawny, bezbronny, pomocny i dobry.

            Mnie ten film bawił, naprawdę i bardzo polubiłam jego bohaterów, choć odrobinkę też rozczarował, ale naprawdę w niewielkim stopniu (pewnie dlatego, że znałam książkę i szwedzką wersję). Ponieważ - nawet jak się nie zna powieści i szwedzkiej wersji filmowej - łatwo jest przewidzieć, jak potoczy się akcja tego filmu, jednak to nie jest wcale takie ważne dla ogólnego odbioru filmu, dla całości. Kino to przede wszystkim, z założenia, rozrywka. Ten obraz możecie obejrzeć całą rodziną, na pewno się wzruszycie, pośmiejecie, zadumacie - a przecież o to chodzi.

            Obok Hanksa, w filmie świetnie zagrali również: meksykańska aktorka Mariana Treviño Ortiz, z którą stworzyli wspaniały aktorski duet i której wróżę światową karierę, jako sąsiadka Marisol, prześliczna Rachel Keller w roli Sonyi, żony Otta, Cameron Britton w roli Jimmy'ego - wesołego i wrażliwego sąsiada oraz Truman Theodore Hanks prywatny syn Hanksa i jego drugiej żony, która była również producentką tego obrazu, w roli młodego Otto. Piękną, zgrabną kreację stworzył w tym filmie także cudny, tygryskowaty Kot w roli Kota. 

            Film oceniam na 6/10, polecam, choć mankamenty były, jak chyba wszędzie, bo nie ma rzeczy doskonałych. Uważam, że Tom Hanks dobrze poradził sobie z rolą zagubionego faceta i tylko troszkę wyczuwałam w niej echa Forresta Gumpa. A dlaczego w tytule postu napisałam o wielkim sercu bohatera, dowiecie się z filmu. Nie chcę za dużo spoilerować, chcę was zachęcić do oglądania filmów, do uśmiechu, zadumy i wzruszeń związanych z tą czynnością. Do wyciągania wniosków z każdego obejrzanego dzieła.

         Ave! I do następnego postu. :)

"Atlas Chmur", niebo bzdur?

Matriks

Zostanie po nas szelest naszych oddechów, wplątanych w tchnienie wiatru...


Tak zapisani w wieczności, (nie)istnieć będziemy w ciszy.
Gwiazdy nad nami zapłaczą, zanim same gdzieś zgasną
I nawet żaden z bogów, żalu snów nie usłyszy.

W bezkresie kreowanym matriksem przenikania,
uwikłanym w cząsteczek nieustający taniec,
dryfować sobie będziemy efektem wiecznego trwania,
które tkwieniem w nicości, ni snem nie będzie nawet.

I tacy pogmatwani, wplątani w wieczny niebyt,
będziemy jak energii dyfuzja niepojęta.


Oddechy nasze wiatrem szeleszczą gdzieś w przestrzeni,
my zaś żyjemy wszędzie a bytność nasza święta.

B-c, 05 listopada 2011, p.n.k., JoAnna Idzikowska-Kęsik

Do posłuchania: Agnieszka Chrzanowska - Bez udziału gwiazd

***

/zdjęcie: moja córka/
*****


W sobotę byłam w kinie, bo robię to stosunkowo często. Jak już kiedyś pisałam, lubię X muzę. Bywa, że oglądam kiepskie filmy (ostatnio np."Dwoje do poprawki"), tylko dlatego, iż grają w nich moi ulubieni aktorzy (wobec Meryl Streep zawsze jestem bezkrytyczna). Wiadomo, że jak się kogoś lubi, to i film ogląda się przyjemniej.

W sobotę poszłam do kina gnana niesamowitą chęcią zaspokojenia swojego apetytu kinomana: nie dość, że reżyserzy, nie dość, że temat, że reklama, to jeszcze moi ulubieni aktorzy: Jim Broadbent, Tom Hanks, Hugo Weaving, Susan Sarandon. Spodziewałam się arcydzieła, najlepszego filmu tego roku, a zastałam trzygodzinne, smętne widowisko, w którym nie było nic. Nic nowego, nic ciekawego, zaskakującego, innego... pustka! Wszystko zbyt łatwe do przewidzenia, na dodatek z banalną, kiczowatą końcówką, która rozłożyła mnie na obie łopatki totalnego rozczarowania. Z początku zabawa gatunkami filmowymi wydała mi się ciekawa, potem mnie znużyła. Przypomniał mi się, mimochodem, stary film z Robinem Williamsem pt. "Being Human", jednak tamten obraz był lepszy.

Krytykowany za wszystko "Prometeusz" Ridleya Scotta, zachwycił mnie swoim przesłaniem, dystansem reżysera do swoich poprzednich dokonań, tu zaś rozczarowałam się... brakiem przesłania i brakiem dystansu.

W tym roku też miłym zaskoczeniem był dla mnie ostatni film trylogii o Batmanie pt. "Mroczny rycerz powstaje" Nolana, choć i na tym filmie i widzowie i krytycy, nie pozostawili suchej nitki. (Nota bene Roman Kołakowski kiedyś fajnie napisał, iż "krytyk to taki rodzaj kury, który nie znosi jaj, ale bzdury!")
Ale tak to już bywa, to, co podoba się jednym, innych rozczarowuje: de gustibus... 

Znając siebie, wrócę do "Atlasu Chmur" (jeden z nielicznych dobrze przetłumaczonych tytułów), gdy ukaże się w wersji DVD, choćby tylko po to, aby potwierdzić lub zweryfikować swoją ocenę: 6/10 (gdyby nie aktorzy, byłoby 5 lub nawet 4.;-)) 

PS - dopisek, 7 XII

Dziś nie wytrzymałam. "Atlas Chmur" - książka na kanwie której powstał film Tykwera i Wachowskich, autorstwa Davida Mitchella, uznana została za jedną ze stu najlepszych książek dekady. Kupiłam ją i czytam, czytam, i nie mogę się oderwać...

PS 2 - dopisek 13 XII

Skończyłam czytać książkę. Uważam, że jest o ... niebo lepsza od filmu.  Na pewno nie jest to arcydzieło, bo dla osoby oczytanej, sporo tam treści o nieco banalnej,  "filozosicznej" - jakby zapewne powiedział Tadeusz Różewicz, jednak jest to na pewno pozycja warta przeczytania.

*

Książki nie dają prawdziwej 

ucieczki, ale

 mogą powstrzymać umysł, zanim sam

siebie rozdrapie do krwi.

David Mitchell - Atlas chmur