"I spojrzała w zaświaty, a tam nicość dokoła"! ***

Samotność jest jak czerw(ień)

<< I wypełznął czerw spod ziemi zwilgotniałym pyskiem czynny:

"Ot, ja ciebie popieszczę! Ot, ja właśnie - nikt inny!">>

Bolesław Leśmian, Jadwiga

Nie mów, że kochasz, gdy nie lubisz siebie;

życie wystawia faktury za kłamstwa

i wraca wszystko, co nie było czyste

do ignoranta, który nie zna prawdy

o sobie, słowach, prawie przyciągania

wciśniętym między teorie spiskowe.

Nie mów, że kochasz, bo miłość wytrawna

jak dobre wino: tym lepsza, im starsza.

Pożądać można na wiele sposobów,

kocha się zawsze do samego sedna,

do bólu kości i do dna wgłębiania

myśli w przeczucia stłuczonego serca.

Nie mów, że kochasz, jeśli nie potrafisz

znaleźć czułości w dłoniach przeznaczenia.

Ograniczona szablonem wydarzeń,

nie umiesz nagiąć łuku przyzwyczajeń. 

Kiedyś zrozumiesz, pieszczona przez czerwie,

strukturę barwy zastygłej w wieczności.

Jeśli przeleje się czara zwątpienia,

zimna samotność zatopi się w makach,

a czarne koty przywdzieją żałobę,

splątane wstęgą rozjaśnionych włosów.

Opuścisz siebie, znudzona wędrówką

po gruzach smutków dzikich namiętności.

Milczek autysta będzie konstruował

nowe wszechświaty, przypięte do mogił,

zdeptanych śmiercią,

niebyłych miłości.

"Nie umkniemy samotności, co nas żre jak czerw"...*


*Stanisław Staszewski, Jeśli zechcesz odejść, odejdź
 


JoAnna Idzikowska - Kęsik, z okazji nieogłoszenia tego roku Rokiem Bolesława Leśmiana, Gdynia, 
 15 VIII 17

 ***cytat w tytule notki, Bolesław Leśmian, Jadwiga
*fotografie własne