" A może takie okłamywanie się jest również rodzajem prawdy." ***

Baśka i Boguś sto lat później


"Darujcie mi biały strój, tak mało już nocy i dni".

Agnieszka Osiecka
 


ich dom świat ląd gdzieś wyparował
sielskość anielskość wpadła pod kombajn

odczuwam żal niewymowny
 samotność rozwierca małżeństwa

egzaltowanej Barbarze byłoby dobrze w Londynie
mimo że w wodach Tamizy nie kwitną nenufary

Bogumił szukałby żony w tandetnym szoł dla naiwnych
nie musiałby być szlachetny szmalem nadrobiłby braki

samotność wychodzi bokiem płodzi książki i wiersze
a noce i dnie spływają jak woda po głupiej gęsi

zniknęły już białe stroje i łany zboża nie cieszą
kiedy połowa narodu ma uczulenie na gluten

czytam oglądam i czuję dziwne pieczenie w oczach
jak on z nią w powieści i w filmie

tak mocno tkliwie żarliwie
prawdziwie jak dziś mało kto

wkurzona łzawię i nie wiem
po grzyba mi

taka wiocha


JoAnna Idzikowska-Kęsik, 23 XI 14

W kroplach dni powszednich, tak samo jak i w morzu, całe niebo można zobaczyć...

 Maria Dąbrowska

*Zdjęcia z filmu Jerzego Antczaka pt. Noce i dnie - Jadwiga Barańska jako Barbara i Jerzy Bińczycki jako Bogumił Niechcic (powieść Marii Dąbrowskiej ukazywała się w latach 1931-34, w roku 1939 była nominowana do literackiej Nagrody Nobla). Film uważam za jeden z najlepszych w polskim kinie, a rola Jadwigi Barańskiej to majstersztyk.
*** cytat z "Nocy i dni" Marii Dąbrowskiej