W czerwcu minęło 10 lat od nagłej, niespodziewanej również dla niego samego, śmierci poety, którego twórczość odkryłam w dzieciństwie i którego polubiłam od pierwszej przeczytanej strony (książki kupowali rodzice i nawet nie wiedzieli, że je czytam pod ich nieobecność).
Jego poezja, pisana prostym, zrozumiałym dla wszystkich językiem, porusza bardzo istotne, egzystencjalne tematy takie jak: życie, miłość, śmierć, samotność, choroba psychiczna, pustka, lęk, ból. Jest to twórczość osobista, czasem konfesyjna, ale jednocześnie niezwykle wartościowa, ludzka. Podobnie jego proza, często przeplatana wierszami. Naprawdę warto zapoznać się z jego twórczością, nie napisał dużo, jednak napisał treściwie. Zmarł nagle, w trakcie wznowienia jego dzieł, o które upominali się wierni czytelnicy. Nie ukończył kontynuacji "Mroków", powieści "Pomroki", którą wydano pośmiertnie.
Ten poeta to Jarosław Borszewicz, którego wiersze już prezentowałam na moim blogu.
Jarosław Borszewicz (26.09.1956 - 01.06.2016) – polski poeta, pisarz, dziennikarz. W czerwcu 1980 roku rozpoczął naukę w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Ukończył również Międzynarodowe Studium Dziennikarskie w Poznaniu. Był wykładowcą i dyrektorem programowym na niepublicznych uczelniach dziennikarskich. Wydał dwa tomiki wierszy: Zezowaty duet (1981) i Zezowaty duet oraz nowe wiersze (2016), powieści: Mroki (1983, 2015) i Pomroki (2016). W czerwcu minęło 10 lat od jego śmierci, a wczoraj, gdyby żył, obchodziłby siedemdziesiąte urodziny.
Oto jeden z najciekawszych wierszy Borszewicza, mało znany z tomu pt. Zezowaty duet z 1981 roku:
rozmawiać z Hemingwayem
w ciasnych izolatkach
psychiatrycznych szpitali
jeszcze będziemy
wchodzić na cokoły
opuszczane pospiesznie
przez gipsowe kukły
jeszcze będziemy
uciekać do schronów
na widok zorzy
jeszcze będziemy
spotykać ludzi
dla których warto by
nie zawisnąć na gałęzi
jeszcze będziemy
szukać sensu życia
w kropelkach deszczu
jeszcze będziemy
z pianą na ustach
zdobywać fortece
białych motyli
jeszcze będziemy
zbierać okruszki ziemi
by im przyprawić
złote aureole
jeszcze będziemy
budować drzewom
mauzolea
jeszcze będziemy
tracić zmysły
na widok
normalnych ludzi
jeszcze będziemy
walczyć
aby nie zginąć
i ginąć
aby nie walczyć.
kaleczy mnie nawet głębiej
niż śmierć bliskiego człowieka,
bo w przypadku ludzi zawsze liczę się z tym,
że oni kiedyś tam odejdą,
a w miłości zawsze wierzę,
że będzie wieczna...
Nikogo o nią nie wiń -
ona przyszła od środka.
Śniło mi się, że żyję.
których nie przeżyłem
I co to zmieniło?! Zabrałeś co najwyżej ciało, ale przecież reszta i tak została ze mną.
coraz częściej przypomina mi
zdrętwiałą rękę.
- No?
- Kostkę lodu rzuconą na rozpaloną blachę pieca; topnieje na moich oczach, a ja nic nie mogę zrobić.
Od każdego człowieka - uciekałem.
Głupie były te moje ucieczki - bezskuteczne.
Po co uciekać z jednego miejsca do innego, jeżeli potem znów się ucieka z innego do jeszcze innego? Bo po co zostawiać jednego człowieka dla drugiego, jeżeli tego drugiego zostawia się później dla trzeciego, a tego trzeciego dla...
rozmawiałem z tyloma mądrymi ludźmi,
wiem już tak dużo,
że teraz,
mogę tylko
milczeć.
kochaj to, co złamane a stanie się proste.
Kochaj to, co szkaradne a stanie się piękne,
kochaj to, co zmarznięte, a stanie się ciepłe.
Kochaj to, co umarło, a z martwych powstanie,
kochaj to, co zgubione, a znaleźne dostaniesz.
Kochaj to, co ulotne, a stanie się wieczne,
kochaj to, co zdradziło, a stanie się wierne.
Kochaj to, co przeklęte, a stanie się boskie,
kochaj to, co Cię rani, a przestanie boleć.
Kochaj to, co niesforne, a stanie się cacy,
kochaj to, co nieśmiałe, a pokaże swe kły.
Kochaj to, co jest smutne, a wnet się uśmiechnie,
kochaj to, co bezdomne, a dom zbudujecie.
Kochaj to, co nie kochasz, a czas zatrzymasz,
kochaj to, co znajome, a odmieni swą twarz.
Kochaj to, co ubogie, a zostaniesz bogaczem,
kochaj to, czego nie ma, a zobaczysz... że jest!
Nie intelektualnie.
-Chyba wtedy, gdy przestaje się wierzyć w świętego Mikołaja - śmieję się.
-Nie. Dzieciństwo kończy się wtedy, gdy po raz pierwszy uświadamiasz sobie śmierć. Śmierć w ogóle i tę swoją. Po takim czymś już nigdy nie można być dzieckiem.
-Idź do parku
i siedź tam dwa lata,
a po dwóch latach
Ona przyjdzie na spacer z psem,
ale będziesz ją widział tylko przez minutkę...
To pobiegłbym do tego parku
i czekał dwa lata!
Pauza.
-Lubię te podróże; wyruszam w nie bez biletu, a wracam z tyloma bagażami.
i nie myśleć: jakież ono podobne do trumny.
- Po deszczu. Jeżeli się budzę i pada deszcz, a ja mówię: "Nic to, że pada", to znaczy, że jestem zakochany.





Tak, znam i uważam, że fajny jest. A cytat... to ze mnie: "Miałem ochotę przestać istnieć. Nie, nie popełnić samobójstwo, nie umrzeć ale przestać istnieć. Zamienić się w nic". Identycznie.
OdpowiedzUsuńSzkoda jednak, że tak szybko odszedł.
UsuńBo wartościowi ludzie za szybko odchodzą, wiem z doświadczenia.
UsuńI to jest naprawdę smutne, zważając np. na fakt (autentyczny), jak pewien znany narcyz komentuje nieludzką, nieudaną egzekucję na kobiecie, która ponad 30 lat spędziła w celi śmierci: "Interesujące"!
UsuńBellissima poesia
OdpowiedzUsuńBuona domenica!
Grazie Olga! Buona Domenica!
OdpowiedzUsuńCieszę się, że jesteś Joanno. Wiem, pamiętam, jestem przekonany, że Twoim ulubionym wierszem tego poety jest ten:
OdpowiedzUsuńJarosław Borszewicz
List do Nieobecnej (Rozmowa z Nieobecną)
Nie odchodź!
Zabierzesz co najwyżej ciało,
ale przecież reszta
i tak zostanie ze mną.
Nazostawiałaś siebie, Nieobecna!
Wszędzie tam, gdzie cię nie ma,
jest mi ciebie za dużo.
Wybacz, Nieobecna, ale musiałem odejść.
Musiałem odejść, by przekonać się że byłaś
najmądrzejsza
najpiękniejsza
najpotrzebniejsza!
Przecież gdybym nie odszedł
nigdy bym tego nie wiedział
Nieobecna,
odezwij się czasem!
Ciekawy jestem, gdzie i z kim teraz
umierasz ?
Pamiętam ze studiów, ujęłaś go w jakimś scenariuszu.
Joanno, mam nadzieję, że czujesz się lepiej. Że ten nowy piesek o śmiesznym imieniu, daje Ci dużo radości.
Bądź i pisz jak najwięcej.
Pozdrawiam.
Oj tak, Jacku, to mój bardzo ulubiony wiersz i pamiętam ten scenariusz, składał się z wierszy i piosenek, ale była to ciekawa całość. Aż szkoda, że nie było wtedy jeszcze w Polsce komputerów, bo nie mam tego tekstu. Dobrego, mam nadzieję, że nie dopadło Cię przeziębienie, bo u mnie wszyscy "pociągający", łącznie ze mną.
UsuńPisał: „trzeba coś robić między pierwszą a drugą datą… Pierwszą już znam. Drugą…”.
OdpowiedzUsuńTa druga przyszła zdecydowanie za szybko.
Dobrego tygodnia Asiu😘
Wydaje mi się, że był wysoko wrażliwym człowiekiem.
UsuńPozdrawiam Cię bardzo ciepło i serdecznie, niech Ci się pięknie układa i darzy w nowym tygodniu!
Zdecydowanie tak! Ogromna wrażliwość, która wcale nie ulatwiała życia.
UsuńDziękuję Asiu za wszystkie ciepłe słowa i za to, że jesteś!
Wszystkiego dobrego Kochana❤️
Dziękuję moja Droga i posyłam Ci moc serdeczności! Dobrego października!
UsuńI enjoyed reading this post and the writings. This is someone who saw deeply into life. I especially liked his statement that death does not exist. It is difficult to write what is in your heart and have it accepted. Often they are seen as troubled or lunacy. Thank you for sharing Jarosław Borszewicz.
OdpowiedzUsuńHugs and Blessings
I am glad you understood the poet's message. Warmest regards, my friend—I wish you a beautiful October.
UsuńNie znałam tego Poety ale te wiersze bardzo mi się podobają i cytaty, które wybrałaś robią wrażenie, zatrzymują, skłaniają do refleksji
OdpowiedzUsuńKocham taką poezję. Muszę poczytać więcej
Pozdrawiam serdecznie :)
Poczytaj Joasiu, bo naprawdę warto. Pozdrawiam, pięknej niedzieli!
UsuńPowiem szczerze, nie znałam tego poety. Joasiu, pozdrawiam Cię serdecznie i życzę Ci miłego nowego tygodnia!
OdpowiedzUsuńDziękuję za szczerość Aniu, uściski!
UsuńDon't know about this poet, so thank you for sharing his poems! Love the quotes too.
OdpowiedzUsuńThank you Angie!
UsuńWitaj Asieńko 😘
OdpowiedzUsuńI znowu dzięki Tobie jestem uwrażliwiona. Niestety znałam wcześniej twórczość tego autora. A dzięki Tobie miałam okazję co nieco poznać i muszę przyznać, że bardzo docierają do mnie Jego słowa. Zapiszę sobie ten post w ulubionych, aby móc częściej do niego wracać. Dziękuję Ci bardzo Asiu za tą wrażliwość. Cieszę się że jesteś ♥️
Dobrego tygodnia i nadchodzącego nowego miesiąca. Gorące uściski 😘
Dziękuję za piękny komentarz Moniczko, uściski!
UsuńNo conocía a ese autor. Me gustaron los poemas, Te deseo una buena semana. Te mando un beso.
OdpowiedzUsuńGrazie amiga, besos y saludos!
UsuńQuerida y bella Joanna, preciosos poemas, no conocía a este autor, voy a buscar trabajos de el, gracias por compartirlo.
OdpowiedzUsuńQue pases un hermoso y feliz día.
Besitos y te dejo todo mi cariño bella amiga ♥️
Gracias, mi querida Noemí, y me alegra mucho que estés aquí. ¡Besos!
UsuńJoAnna, thank you for the wonderful poems!
OdpowiedzUsuńThank you Irina!
UsuńPięknie, że przypominasz twórczość autora, który odszedł zdecydowanie za wcześnie, ale pozostawił po sobie słowa, które nadal żyją i trafiają do kolejnych czytelników. Dziękuję za tę literacką niedzielę i za możliwość poznania bliżej jego poezji. 🌿📖
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie i życzę również ciepłego, spokojnego i pełnego dobrych chwil tygodnia. ☀️
Bardzo dziękuję i posyłam Ci pozdrowienia!
UsuńPisał piękne wiersze
OdpowiedzUsuńTak, nietypowe.
UsuńOlá minha querida amiga Joanna,
OdpowiedzUsuńEu não conhecia nada deste poeta.
Mas, pelo que li, tinha uma grande talento para as letras e os seus pensamentos são muito interessantes.
Obrigado pela partilha.
Boa semana minha amiga.
Um beijo.
Obrigado amigo!
Usuń¡Hola, JoAnna! Qué entrada tan conmovedora y llena de sensibilidad. No conocía la obra de Jarosław Borszewicz y te agradezco infinitamente que nos lo descubras con tanto cariño. Sus versos tienen una crudeza y una belleza que te atrapan por completo; esa frase de que 'lo que nunca sucedió es lo que se recuerda por más tiempo' te deja pensando un buen rato. Se nota que era una persona con una sensibilidad altísima. ¡Un abrazo gigante y feliz semana
OdpowiedzUsuńGracias, Maria; ¡que tengas un domingo maravilloso y un hermoso mes de octubre!
UsuńCiao JoAnna, che piacere leggere di nuovo i tuoi post. Grazie per queste bellissime poesie, molto toccanti e profonde.
OdpowiedzUsuńUn abbraccio e buona settimana 😘
Grazie, Fra: buona domenica e un bellissimo ottobre!
UsuńCiekawe wiersze, mądre cytaty, na pewno świetne były spotkania autorskie...
OdpowiedzUsuńTe 10 lat mógł śmiało jeszcze tworzyć, nie lubię rocznic śmierci!
Mógł, ale tak to już jest, że jedni mają długą, a inni krótszą ścieżkę do przejścia.
UsuńDziękuję za przybliżenie wierszy autora :)
OdpowiedzUsuńBardzo proszę i pozdrawiam!
UsuńIt is lovely to discover this poet's wonderful words here with you today.
OdpowiedzUsuńThe world will miss him 💔
But his poems will remain.
JoAnna, I wish you a wonderful week ahead. 🌻
Thank you dear Andrea! 🍂🌹🍁
UsuńIncrível, o seu blogue!
OdpowiedzUsuńUma excelente descoberta. Aqui , encontro um verdadeiro repertório e tesouro da cultura polaca.
Adorei.
Uma boa semana
Seu blog é muito legal, cheio de informações.
UsuńNova Tirinha Publicada. 😼
Abraços 🐾 Garfield Tirinhas Oficial.
Ana
UsuńMuito obrigado e um abraço!
Garfield
UsuńMuito obrigado e um abraço!
Nie znałam tego poety i cieszę się, że mogłam tak wiele się o nim od Ciebie dowiedzieć! Kilka cytatów mi się też spodobało, muszę je zapamiętać ;))
OdpowiedzUsuńSerdecznie pozdrawiam :*
Dziękuję bardzo i pozdrawiam serdecznie 🍀
UsuńJoanna, querida, que fantástico o que li, não conhecia o poete Jarosław Borszewicz, vou procurar aqui nas
OdpowiedzUsuńtantas bibliotecas e livrarias. A parte em que fala da morte... é incrível, lembro que aos 5 aninhos tomei
conhecimento da morte no sepultamento do meu avô. Nunca esqueci que fiquei na pontinhas dos pés para vê-lo no caixão...
não foi nada bom. Mas a vida é assim.
Fantástica partilha, amiga querida.
Um beijo.
Esclarecendo: achei que não conseguiria esquecer aquele triste dia,
Usuńpois com 5 anos não se entende nada.
Olá, minha querida Tais, fico feliz que você tenha gostado dos textos de Jarosław Borszewicz!
UsuńÉ verdade! Mas você se lembra de muita coisa, sim!
UsuńUm abraço e um ótimo outubro — que seja um mês lindo para você!
Szczęśliwego października, dużo radości i zdrowia!
OdpowiedzUsuńΣε ευχαριστώ, φίλε μου, και χαίρομαι που είσαι εδώ.
UsuńWitaj Joanno! Jestem pod ogromnym wrażeniem wierszt Poety, którego nie znałam....
OdpowiedzUsuńBardzo dobrze, że jesteś i przypominasz nam takich twórców i ich wiersze, do których warto powracać, bo nie tracą swojego przesłania z upływem czasu.
Październikowe i słoneczne serdeczności przesyłam!
Bardzo dziękuję Bogusiu i pozdrawiam serdecznie 🍀🌺
UsuńHappy October, dear friend! 💗 What a beautiful post, and what a special way to introduce us to a poet who clearly meant so much to you. It’s evident that you are sharing not just his poems, but also the memories and affection that have accompanied them since your childhood. Some of his lines really resonated with me—especially that perspective on love, loneliness, life, and our inner selves that is so fragile yet so intense. I wasn't familiar with Jarosław Borszewicz, but after reading your post, I’m curious to discover his work. Thank you for sharing something so close to your heart and for keeping his voice alive. Big hug, lovely JoAnna. ❤️
OdpowiedzUsuńDear Hada, thank you for the lovely comment; I will keep sharing poetry and art, because life is impossible without them. Kisses, my dear—wishing you beautiful spring moments!
UsuńThis was new to me, but I enjoyed reading it. His words feel very real and relatable. Thank you for sharing.
OdpowiedzUsuńThank you Veronica, so many greetings!
UsuńHello dear JoAnna,
OdpowiedzUsuńWhat beautiful poems by this writer, I wasn't familiar with him.
I feel he died far too young.
I wish you a wonderful weekend.
All the best, Irma
Thank you dear Irma, so many regards!
UsuńAmiga Joana, boa noite de paz!
OdpowiedzUsuńEncontramos no virtual ou no real poetas maravilhosos que nem são conhecidos, bom quando damos a conhecer por meio dos nossos blogs.
Tenha um nova semana abençoada!
Beijinhos fraternos
Obrigado amiga! Envio-lhe meus calorosos e poéticos cumprimentos.
UsuńNie znałam Jego twórczości, ale wiersze piękne i cytaty w punkt!
OdpowiedzUsuńSzczególnie ten: "To nie miłość odchodzi od ludzi, ale ludzie odchodzą od miłości..."
Tak, ten cytat też bardzo lubię, serdeczności Kingo!
UsuńHolaa, amiga, JoAnna.
OdpowiedzUsuńNos dejas un poema profundamente conmovedor. Ese amanecer en tus versos niega el alivio y, en su lugar, expone la verdad más pura y, a veces, dolorosa de la existencia.
La metáfora de las piedras rezando por la inmortalidad y los jirones del poema se queda grabada en la memoria por mucho tiempo. Una pluma exquisita y muy madura.
Me felicitación y mi cariño.
Un abrazo y se muy muy feliz."
Gracias, Marina, por tus amables palabras; te envío un cordial saludo y mucha buena energía.
Usuń