Dzień Pozdrawiania Blondynek - święto nietypowe

W kalendarzu, oprócz regularnych, znanych i powszechnie celebrowanych świąt, pojawiają się tzw. święta nietypowe, jak np. Dzień Kredki (22 XI), Dzień Wody (22 III), czy też dzisiejszy, tytułowy - Dzień Pozdrawiania Blondynek. Ja sobie z moimi klasowymi chłopakami drukuję te kartki z kalendarza - nietypowe święta i codziennie sprawdzamy, jaki mamy dzień. Jest to jednocześnie zabawa połączona z nauką, jak i temat do dyskusji lub jakiejś dodatkowej pracy, bo np. w marcu w Dzień Budyniu, gotujemy sobie pyszny budyń, uczymy się ten deser estetycznie i apetycznie przystrajać. Nie odpuszczam im też Dnia Poezji (21 marca - kumulacja dni nietypowych, bo to również Dzień Zespołu Downa), czytamy i omawiamy wiersze o wiośnie... Polonistka/filolożka, wciąż we mnie tkwi, jestem też córką i mamą polonistek, chociaż troszkę zdurniałam po przebranżowieniu i chyba przestałam przywiązywać wagę do pięknego pisania, mówienia, kulturalnej rozmowy, krasomówstwa. I pomyśleć, że kiedyś wygrywałam olimpiady polonistyczne (geograficzne również), konkursy recytatorskie, oratorskie, krasomówcze, dyktanda. Teraz, jak blondynka z kawałów, kocham teksty w stylu: "Mój feeling jest do bani, a wiosny ani, ani" i kocham popową modę, zwłaszcza porwane i/lub haftowane jeansy i mam gdzieś, co inni o tym myślą, bo ich myślenie jest ich sprawą. Im starsza jestem, tym bardziej odstręcza mnie korporacyjna elegancja, którą za młodu lansowałam na co dzień, a teraz, po latach biegania na obcasach, tylko cierpi mój kręgosłup. OK, koniec żartów, koniec odbiegania od tematu postu. Wracamy do jasności, również umysłu.

W ten dzień blondynek, który ustanowiono po to, aby przełamywać stereotypy dotyczące jasnowłosych istot rodzaju żeńskiego, pozdrawiam wszystkich, nie tylko blondynki, bo jak mawiał Waldemar Łysiak, znawca sztuki i autor interesujących esejów o sztuce pt. M W: "Brunetki to też blondynki, tylko ciemniejsze". A blondynki w sztuce królowały przez wieki i myślę, że królują do dziś. 🥰😍😘

 Jako dziecko byłam jasną blondynką z loczkami, a moje oczy wg relacji taty, bardzo długo były granatowe. Potem włosy mi nieco ściemniały, ale wciąż miałam loki, które latami namiętnie prostowałam różnymi sposobami. Teraz moje odrosty są dość ciemne, bo nie mam jeszcze siwych włosów. 👱 Blondynką jestem z wyboru i przekonania. Miałam już każdy kolor włosów, prawie wszystkie możliwe fryzury, nigdy jednak nie zrobiłam tzw. trwałej i po tych wszystkich eksperymentach, postanowiłam mieć jasne włosy - być legalną blondynką. Raz ciemniejszą, czasem jaśniejszą, niekiedy pasemkową, ale blondynką.

Niedawno, w czasie zimowych ferii, mocno przycięłam włosy na boba, zrobiłam też pasemka i czuję się z tym świetnie i niezwykle kobieco. 🙃🙂 Noszę też w uszach kolczyki - kwiaty, bo brakuje mi kwiatów w naturze. Niedawno dostałam piękne z mlecznymi bursztynami w złoconym srebrze. Kwiatowe kolczyki kupuję w Temu, a Ukochany przekłada mi je na bigle ze złoconego srebra, bo zwykłych, metalowych nie mogę nosić ze względu na silną alergię.

Dzielę się dzisiaj z Wami fotkami mojej codzienności. 🍀Dużo u mnie się dzieje, także prywatnie, zawodowo i poetycko, nie o wszystkim mam czas i siłę pisać. 

Powiem tylko tyle, że moja psinka, moje przekochane psiecko, po bardzo długiej, zaciętej walce, o jego zdrowie i życie (prawie rok to trwało, mnóstwo badań, nawrotów złego feelingu, mnóstwo lekarstw, wizyt u weterynarza, kroplówek, zastrzyków, farmakologicznej kastracji i huśtawka: lepiej - gorzej), zaczęła troszkę przybierać na wadze i czuje się lepiej, a mnie spadł z serca głaz. 💓

Moje kitku czyli Balbina, uparła się na spanie na stole i znowu ma fazę uciekania przed grzebieniem i szczotką, gdzie tylko się da, dlatego wygląda jak skołtuniony czochrak. 

Przedwczoraj zrobiłam sobie wycieczkę do pobliskiej wioski, do Zebrzydowej, gdzie w Ceramice Aniela kupiłam dwa makowe, unikatowe kubeczki do mojej kolekcji. Przy okazji pojechałam też do pobliskiego Lubania, do sklepu Action, w którym kupiłam wazon w postaci kwiatka i nowe legowisko dla psinki, w którym kocurka, z zazdrości, też się czasem wyleguje. Byłam też w Nowogrodźcu u weta po wyniki Nikusia, które okazały się w normie.

Szczerze też polecam ciekawą powieść Thomasa Schlessera pt. Oczy Mony. Jest to wzruszająca historia dziewczynki, która traci wzrok, a jej dziadek bardzo chce żeby zapamiętała piękno sztuki i zabiera ją do muzeów w Paryżu, zamiast, zgodnie z wolą rodziców, prowadzać wnuczkę na terapię do psychologa. 🖌️

 

🖼️

 

Cytaty z powieści "Oczy Mony":

 

* 

"Malować oznacza przede wszystkim kochać". 

*

 "Nieważne, czy od razu zrozumiemy to, co ktoś mówi, jakby każde nowe słowo miało być rosłym drzewem w rozległym sadzie umysłu. Wszystko wyrośnie w odpowiednim czasie, pod warunkiem że wyżłobimy rowki i zasiejemy ziarna. Rowkami i ziarnami były [...]ważne i pełne treści słowa, które zapadały w pamięć, odkąd zostały wypowiedziane, i już tam zostawały; był to sposób tak kwiecisty, że wzbudzał euforię; był to śpiew gawędziarz, śpiew, który często przyspieszał a potem zwalniał i zabarwiał się łagodną emocją. Był to walec życiowego doświadczenia i spokojnej erudycji".

*

  "Przestań przepraszać za każdym razem, gdy wydaje ci się, że twoje odczucia nie pokrywają się z tym, czego inni od ciebie oczekują".

*

 "Otóż natura ludzka jest tym, czym jesteśmy w głębi, to nasze strefy światła i cienia, wady i zalety, obawy i nadzieje".

*

 "W książkach i w filmach zawsze mowa o smutku i nieszczęściu, ale gdy dobrze się o nich opowie, stają się piękne..."

*

 "Gdy naiwnie pojmujemy historię sztuki, wierzymy, że twórczość dąży do dostarczania nam wyłącznie pięknych rzeczy. Ale to nie prawda: malarstwo, rzeźba, fotografia, literatura, muzyka i teatr poruszają najgłębsze warstwy naszego jestestwa i wyostrzają je, również nasze lęki".

*

 "Mona pojęła, że na tym też polega „ukryty sens” dzieła sztuki,
że również to kryje się za samym obrazem: nie tylko złożone próby odczytania, uczone interpretacje, śmiałe egzegezy i setki hipotez. Nie. Pod warstwami farby – i to należało mieć na
względzie – kryła się rozbrajająca prostota przedmiotów, na
których utrwalono – być może nieśmiertelne – momenty samego człowieczeństwa".

*

 "Dokąd ucieka biel stopniałego śniegu, czerwień wygasłego wulkanu, purpura zwiędłego szkarłatu, brąz posiwiałych włosów, lazur nieba, gdy zapada zmierzch? Być może istnieje raj dla kolorów? Jestem pewien, że śpiewają tam, grzmią i wybuchają, że rozpychają się i mieszają. [...] Wraz z nadejściem jesieni, żółć liści zmieni się w pomarańcz; a jeśli długo będę patrzeć na tę żółć, utrwalę ją w swoim umyśle. I może raj dla kolorów jest właśnie w mojej głowie"!

* 

 

A ponieważ powieść Schlessera traktuje o sztuce, poniżej, jeden z moich ukochanych obrazów przedstawiających długo wyczekiwaną porę roku: Wiosna Jacka Malczewskiego | 1898, Muzeum Narodowe w Krakowie:

 

 

Niech ta wiosna wreszcie się rozgości w naszej strefie klimatycznej, niech cieszy nasze serca, dusze, ciała i oczy.

 

Posyłam Wam serdeczności i życzę udanego, ciepłego, pachnącego wiosną weekendu! Trzymajcie się zdrowo i ciepło! 🌸🌼💮

 

Dopisek, niedziela , 1 marca, g. 12:10 - otwieram laptop, wchodzę na blog, patrzę i oczom nie wierzę, bo w liczbie odwiedzin same dwójki! Biegam i szukam telefonu i mam zdjęcie. 📸📷

Dziękuję za wszystkie odwiedziny i komentarze!!! 😘😍🥰

 

"Tęsknota jest dowodem na to, że nasze uczucia są prawdziwe".

Oswajanie przestrzeni

W moim intymnym świecie króluje cisza.
Lubię ją i doceniam, jest mi potrzebna, ale rozpaczliwie
tęsknię za czymś innym, niż jest mi teraz dane.

Chodzę po dojmującym chłodzie, jednak dostrzegam
osobliwy urok młodych drzewek, na gałązkach których
wiszą małe, okrągłe, zamarznięte krople i jak diamentowe,
oszlifowane korale, rozświetlają szarość zimowego poranka.
Zachwycam się nimi, chociaż mam szczerze dość
oschłej surowości przedłużającej się zimy. 

Urodzona w upalne, sierpniowe popołudnie, w czasie
energetycznej pełni Księżyca, jestem emocjonalnie gorąca.
Mam w sobie wrzący ogień, pierwotną wolę życia,
potrzebę jaskrawego światła, zmysłowości i piękna.
Jestem jak młody kwiat słonecznika, podążający za słońcem.
Moja Wenus w Raku sprawia, że chcę być także wodą,
pragnę płynąć pod prąd, zraszać uczucia, czynić dobro.
Jako ascendentalny Wodnik potrzebuję dużo tlenu,
powietrza, wiatru i wichury, czasem tornada doznań.

Dotykam z czułością chłodnych, sopelkowych diamentów
i w myślach wyganiam zimę z mojej dziwnej przestrzeni,
która jeszcze nigdy tak intensywnie, boleśnie i dotkliwie
nie tęskniła za tętniącą życiem wiosenną burzą.

Niech stanie się coś, co sprawi, że poczuję rytmiczny puls ziemi,
wyjdę boso na łąkę a moje zachwycone oczy staną się zielone
jak owad złotook, którego nie widać w wiosennej bujności,

ale na pewno tam jest i jak ja cierpliwie czeka na coś,
co da mu przytulne, ciepłe schronienie.

JoAnna Idzikowska - Kęsik, 20 II 26

 

Moi Drodzy,

znowu przytłoczyło mnie życie i wpadłam w wir roboty mojej ulubionej i znów zabrakło mi czasu na blogowanie, jednak mam zamiar nadrobić zaległości, zwłaszcza, że mam wielki kubek idealny do mojego mańkuta, z wielkim uchem i w cudny, słonecznikowy wzorek. I myślę - pasuje do wiersza, bo tato mi opowiadał, że jak się urodziłam, na polach i w ogrodach kwitło wówczas mnóstwo słoneczników, a ja, jak te młode sunflowersy, cały czas podążam za słońcem i kiedy go brakuje, czuję się kiepsko.

Poza tym, ślepa DżoAna, kombinując przy blogowej grafice, skasowała zupełnie niechcący listę ulubionych blogów i musi ją teraz jakoś sensownie odtworzyć, zrekonstruować, więc prosi znajomych o przychylność i wyrozumiałość. A z drugiej strony myśli, że czasem takie zmiany są potrzebne i może tak miało być?

Dziś pewnie tego nie zrobi, nie z rekonstruuje listy ulubionych blogów, bo zaraz wychodzi do kina na najnowszą wersję "Wichrowych Wzgórz" mając nadzieję, że będzie to dobry film. 

Życzę Wam udanego i ciepłego weekendu, przesyłam moc przedwiosennych pozdrowień i uśmiech! Do wiosny został miesiąc - tylko tyle i aż tyle, ale bez względu na wszystko, wiosna prędzej czy później, nastanie i będzie cieszyć nasze oczy, umysły i ciała.

 

Autorem cytatu w tytule postu jest Fiodor Dostojewski, a dwa pierwsze zdjęcia są z internetu i nie znam ich Autorów. 

UWAGA SPOILER, czyli narcystyczne nawigacje na pograniczu kiczu...

Spoiler bardzo skrótowy, napisany pod wpływem na FB, zaraz po przyjściu z kina, czyli w okolicach północy. Krótko i na temat, ponieważ nie mam czasu na pisanie recenzji w tej chwili, piszę ważny projekt do pracy po angielsku, piszę też inne istotne teksty i rzeczy związane z moim zawodem, ale byłam wczoraj w kinie na wieczornym seansie i chcę zaznaczyć, że film wart jest obejrzenia, bez względu na to, jakie recenzje i zarzuty pojawią się w internecie i jakie bzdety się o nim wypisuje, często nie znając oryginału prozatorskiego. Kto obejrzy, ten na pewno zrozumie "co DżoAna miała na myśli". Generalnie DżoAna jako feministka, bardzo się cieszy, że coraz więcej kobiet staje za kamerą i robi to na swój, często osobliwy i oryginalny, sposób.

No więc:

 No cóż, streszczenie tego filmu, jak na moje oko, jest prawie takie jak...  pieśń Maryli pt. Nie ma jak pompa, z tekstem Agnieszki Osieckiej: "Kurna chata owinięta w dym, "Trędowata" przy łóżeczku mym"... 🤣 Momentami zbyt tkliwe, naiwne, takie... wiktoriańskie, ale...

 Ale Barbie Robbie zawsze i wszędzie most beautiful, nawet w kiczowatych stylówkach i biżucie rodem z kolorowych jarmarków. 😍 A ten dzieciak z "Dojrzewania" (serial na Netflix) - Owen Cooper - grający młodego Heathcliffa, wyrośnie na rasowego aktora, jestem o tym przekonana. 🙃🙂 

Film rewelacyjnie pokazuje ludzkie wady, przywary, słabości, namiętności; dużą rolę odgrywa także emocjonalna mowa kolorów, mnóstwo ciekawych kontrastów. 🖤♥️ Niesamowite plenery i interesujące, wyszukane, osobliwe wnętrza. Bardzo dobre aktorstwo, świetnie wykreowane postaci, zwłaszcza drugoplanowe: Isabela rewelacyjnie zagrana przez Alison Oliver i ojciec Cathy wykreowany przez Martina Clunesa. 😘

 No i o wiele bardziej wolę, rozumiem i szanuję takie impresje, niż szkolne, poprawne "od - do" nudne, że ho, ho. 😜

Film podobał mi się na 5/10, jednak uważam, że jest to naprawdę ciekawa, oryginalna i odważna interpretacja tej starej, wiktoriańskiej, niedopowiedzianej powieści, opowiedziana z ciekawej perspektywy służącej Nelly. Na pewno wrócę do filmu, gdy pojawi się na jakiejś platformie, ponieważ oglądałam go w piątek między 21 a 23:15 po całym tygodniu pracy. No i oczywiście dlatego, że kocham Margot Robbie.

PS A plakat jak z "Gone with the wind", czyli pasuje jak ulał do tych toksyczno - narcystycznych standardów i relacji ukazanych w filmie z wichrowym rozmachem ... Wiało emocjami! 💨🌀🌪️🌬️🍃

Tytuł filmu ujęty w cudzysłów, moim zdaniem, świadczy o bardzo luźnej interpretacji dzieła. Dlatego uwagi typu, że odbiega od oryginału, uważam za nieuzasadnione. Ma odbiegać. A jeśli sprawi, że młodzi ludzie sięgną po literacki oryginał, to spełni swoją rolę teledyskowego obrazka: intrygującego i zachęcającego do przeczytania powieści.

Podobało mi się też wiele ukrytych odniesień, aluzji, do archetypów, symboli oraz innych dzieł filmowych i literackich, takich, jak np. Czerwony Kapturek, Kopciuszek, 50 facjat Szarego i wielu innych - jak obejrzycie - to się dowiecie, do jakich jeszcze! Dla mnie to film z czerwonym pazurkiem, który ma drugie dno. 

#WichroweWzgórza
#WutheringHeightsMovie
#movie #film #cinema

 

UWAGA POEZJA, czyli wiersze o miłości i kilka słów o wspaniałej inicjatywie

 Witajcie moi Drodzy Czytelnicy!

Dzisiaj, w przeddzień, w wigilię Walentynek,  post - niespodzianka, post - moim zdaniem niezwykły - tak samo, jak niezwykła jest akcja poetycka na Facebooku, o której zaraz opowiem. Teraz jednak zaznaczę, bo po prostu muszę, że dawno nie spotkałam się z taką życzliwością, akceptacją i takim sympatycznym przyjęciem, jak w grupie poetyckiej, z której ta akcja pochodzi:

 100 WIERSZY O MIŁOŚCI – WALENTYNKI POETYCKIE 2026 organizowane przez Grupę Literyczną NA KRECHĘ pod redakcją Anny Tlałki i Tomasza Walczaka. Organizatorzy tak piszą o tej akcji: 

To święto słów, emocji i serc, które nie boją się mówić.
Pokażemy miłość w każdym jej stanie skupienia: od pierwszego drżenia, przez codzienną czułość, aż po tę, która zostawia po sobie echa na długie lata.
Zapraszamy Was do wspólnej podróży przez najpiękniejszą i najtrudniejszą z przestrzeni.
Bądźcie z nami. Czytajcie, komentujcie, dzielcie się.
Niech te dwa tygodnie lutego staną się wspólnym rytmem — rytmem poezji i miłości. 
Patronat:
Drezdenko Międzymiastówka Poetycka
FONT - fundacja & wydawnictwo
Radio Głos Literacki
Stowarzyszenie Pisarzy Polskich

Jest to kolejna odsłona poetyckich Walentynek (od 2012 roku), o czym pisze Łucja Dudzińska: " MAMY 15. edycję - OGROMNE podziękowanie dla wszystkich, dzięki którym ta akcja powstała, się rozwijała, istniała, funkcjonowała, zachwycała, inspirowała, była wspominania, publikowana...
„Ludzie wiersze piszą” to hasło ogólnopolskiej akcji pocztówkowej popularyzującej czytelnictwo
poezji już po raz dziesiąty. Aktualnie organizatorem jest Fundacja Otwartych Na Twórczość
(FONT) przy wsparciu członków Grupy Literycznej Na Krechę, działające pod patronatem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Rozszerzamy znaną już w środowisku akcję „antyWalentynkową Na Krechę”, której kolebką jest Poznań, o działania całoroczne, inicjując je od 14 lutego oraz podczas Światowego Dnia Poezji 21 marca, a także w innych istotnych dla poezji miesiącach. Pomysł rozwinął się wśród poznańskich twórców związanych z Grupą Literyczną (literacko- artystyczną) Na Krechę, i akcja od początku organizowana przez Łucję Dudzińską z małej, lokalnej (w pierwszych dwóch latach) stała się ogólnopolską, upowszechnianą dzięki współpracy z animatorami i poetami w około 50 miastach, miasteczkach. Do tej pory, od 2012 roku własnym sumptem przygotowano około 700 wzorów pocztówek z erotykami, będących kompilacją wierszy, obrazów, zdjęć, grafik, rysunków twórców związanych z grupą oraz zaprzyjaźnionych artystów i poetów.Kartki drukowano w nakładzie co najmniej 200 sztuk, co oznacza, że ok. 140000 kolorowych (najczęściej) lirycznych pocztówek trafiało do potencjalnych odbiorców, gdyż robiliśmy również dodruk niektórych wzorów (na zdjęciu poniżej pocztówka z wierszem Doroty Nowak z moich zbiorów - jik).

Skupiamy się w świetle syntezy sztuk na integracji twórców i środowisk oraz promocji czytelnictwa poezji i promocji artystów. Istotne są również wydarzenia towarzyszące: Odbyło się już VIII edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Tadeusza Stirmera „Erotyk na krechę”, któremu w jury przewodniczyli: Uta Przyboś, Jacek Dehnel, Dawid Jung, Mirka Szychowiak, Kazimierz Rafalik, Marek Czuku, Ewa Sonnenberg, Wojciech Banach... Na Konkurs (również organizowany non profit) wpływa 200-400 zgłoszeń, wierszy płynących z Polski i od polskich poetów z: USA, Niemiec, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Ukrainy... W ramach nagrody i promocji laureatów odbywały się wystawy wierszy – WierszYstawki (udostępniane publiczności przede wszystkim w bibliotekach, szkołach, domach kultury), a opracowanie były m.in. przez Marię Kuczarę, Joannę Kulhawik, Jadwigę Włudarczyk, Wiesława Leszczyńskiego, Dominika Lesiczkę).
Istotne były organizowane w tym okresie spotkania poetyckie oraz Integracje Literackie – Hyde
Park. Czas pandemii zahamował naszą akcję, karty nie mogły być rozsyłane, rozdawane, instytucje zostały zamknięte, a wystawa WierszYstawki w opracowaniu Ryszarda Zdunka odbyła się on-line; natomiast spotkania autorskie odbyły się w formie spontanicznego projektu Marty Półtorak i Łucji Dudzińskiej „e-pidemia poezji”na platformie Zoom.
Od lat cenna jest współpraca z Biblioteką Uniwersytecką w Poznaniu oraz Agnieszką Warzechą i poznańskim MDK nr 2, gdzie odbywały się kameralne warsztaty poetyckie, wystawy wierszy, a młodzież przygotowywała własne autorskie pocztówki. Motywujące są akcje naszych partnerów i osób chętnych do rozdawania wierszy w swoim mieście, miasteczku, środowisku (z reguły nasze kartki wędrowały do kilkudziesięciu miast). Szczególnie i konsekwentnie od lat, co roku współpracują między innymi: Tomasz Walczak (Drezdenko), Mariusz Kusion (Kraków), Dorota Nowak (Nowy Tomyśl), Jolanta Karasińska (Barlinek), Stefan Górawski (Głogów)... aktywizując swoje środowisko literackie. W roku 2021 szczególnie istotne są wydarzenia w Słupsku, dzięki podjętej współpracy z Słupskim Ośrodkiem Kultury – Ośrodkiem Teatralnym Rondo, Miejską Biblioteką Publiczną im. Marii Dąbrowskiej – Pracownią Regionalną oraz Pedagogiczną Biblioteką Wojewódzką w Słupsku.
Poetycka akcja „Ludzie wiersze piszą”, jak już wspomniano, w szerszym zakresie kontynuuje tradycję akcji antyWalentynkowej, będąc formą popularyzacji czytelnictwa poezji poprzez wychodzenia ze sztuką na ulice, do pubów, bibliotek, do zakładów usługowych, sanatoriów, a nawet na stoki narciarskie w Wiśle, w Szczyrku przy wsparciu Ewy Witke, czy w Jańskich Łaźniach, aby odpoczynek również łączyć z czytaniem poezji i prozy. Na początku założeniem akcji była przede wszystkim odpowiedź na komercję i na wszędobylski „serduszkowy” kicz walentynkowy. Uważamy, że lepiej w tym czasie sięgnąć po tomik poezji – mamy przecież potężne źródła literatury i sztuki, z których nie tylko można, ale i należy czerpać przyjemność.
Każda coroczna edycja odbywa się dzięki zaangażowaniu wielu często ponad 100 twórców, artystów, animatorów, i na pocztówki z wierszami można trafić w wielu miastach w Polsce w opracowaniu przede wszystkim Marii Kuczary, a także Jadwigi Włudarczyk, Małgorzaty Chwiła, Renaty Cygan (kiedyś: Joanny Kulhawik, Jacka Wysockiego, Bronka Olachowskiego, Katarzyny Borczyńskiej, Rafała Babczyńskiego, Krzysztofa Lalika, Projektu Ef Ef … są też opracowania, czy projekty autorskie). Dysponujemy różnymi wzorami pocztówek. Wśród publikowanych wierszy znalazła się poezja: Romka Honeta, Janusza Drzewuckiego, Uty Przyboś, Łukasza Jarosza, Jacka Dehnela, Anny Nasiłowskiej, Karola Maliszewskiego, Piotra Muldnera- Nieckowskiego, Mirki Szychowiak, Mariusza Grzebalskiego, Marka Czuku, Wojtka Banacha, Krzysztofa Szatrawskiego, Ewy Sonnenberg, Dawida Junga, Barbary Gruszki-Zych, Krystyny Lenkowskiej, Teresy Tomsi, Brahy Rosenfeld, Olgerda Dziechciarza, Wojciecha Borosa, Bartłomieja Siwca, Bogdana Prejsa … Autorów, gości, laureatów konkursu, członków Grupy Literycznej Na Krechę, naszych sympatyków uczestniczących w akcji – to kilkaset nazwisk, więc nie da się wszystkich wymienić, a każdy z nich wniósł do akcji swoją twórczość, swój czas i zaangażowanie.
Podobnie jest z animatorami czy artystami, których prace graficzne, malarskie, fotograficzne stanowiły osnowę wierszy. Między innymi podziękowanie za artystyczne prace należą się dla: Marii Kuczary, Anny Ewy Klimowicz, Kazimierza Rafalika, Marka Koneckiego, Renaty Cygan, Joanny Kulhawik, Grażyny Kielińskiej, Witolda Zakrzewskiego, Andrzeja Hamery, Romy Klinkosz, Małgorzaty Chwiła, Marka Sobczaka, Henryka Wańka, Artura Groszkowskiego, Kornelii Chojnackiej Madejskiej, Jolanty Ciecharowskiej, Zbyszka Kresowatego, Elżbiety Wasiuczyńskiej, Katarzyny Michalewskiej, Dominika Lesiczki, Urszuli Król, Giny Jusięgi, Mariusza Partyki, Agnieszki Czyżewskiej, Mirosława Greluka, Janusza Biernackiego, Krzysztofa Lalika, Ryszarda Zdunka, Barbary Rajchert-Anaszewskiej, Wiesława Leszczyńskiego, Krzysztofa Schodowskiego, Renaty Brzozowskiej, Tadeusza Rolke/Agencja Gazeta, Anity Świrek, Arbena Brahimaj, Aleksandry Bujak...
CZYTAJMY POEZJĘ – „Ludzie wiersze piszą” – ta ogólnopolska akcja ma o tym przypominać.
Pokażmy, że dobra poezja istnieje i działa, nie tylko w walentynki! Może być z nami codziennie.
Naszym celem jest reminiscencja tej niszowej dziedziny sztuki, aby znalazła swoje miejsce w tzw. kulturalnej codzienności, aby nas zaskakiwać intelektualnie grą słów i znaczeń. Można czytać poezję, można rozwiązywać krzyżówki – to się nie wyklucza.
Nie ukrywamy, że potrzebujemy większego wsparcia medialnego, bo akcja jest tego warta.
Kurator akcji: Łucja Dudzińska / Kontakt: lucja.d@op.pl
Organizator: Fundacja Otwartych Na Twórczość (akronim FONT) pod patronatem Stowarzyszenia
Pisarzy Polskich.
Pisali o nas między innymi:
„Głos Wielkopolski”, Kwartalnik „FRAZA”, Post Sciptum, „Prowincja”, na blogu Kingi Młynarskiej
„Przeczytane, napisane” czy blogu Maggelanka.

 Nie pozostaje mi zatem nic innego, jak zaprosić Was do czytania wierszy o miłości i wypowiedzi Poetów na temat tego, co o tej miłości sądzą, czym dla nich jest. Dziękuję wszystkim Autorom, którzy wyrazili zgodę na publikację swoich utworów na moim blogu. Na stronach na FB będziecie mogli przeczytać kolejne wiersze opatrzone esejem komentującym wiersz, myślę, że będzie to niezwykle ciekawe doświadczenie i już teraz zapraszam. 

Anna Tlałka 

 

***

późną jesienią spadł śnieg

przedwcześnie

a ty otarłeś się o miłość

pod białym kocem

pełne drżenia ciało w objęciach

tysiąca zimnych słońc

może wiosną wyrośnie z ziemi

kwiat piękniejszy niż ten

który kwitł i umarł

porzucony nagle

to tylko lęk

a ja tak bardzo lubię

się śmiać

i tańczyć nawet w deszczu

 

*

 

 Słowa można zastępować innymi, tylko "miłość" pozostaje bez zamiennika. 

 

*

 ANNA TLAŁKA ŚWIDERSKA - nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej, pedagog-terapeuta, bibliotekarka, animatorka kultury, prowadząca dziecięce zespoły artystyczne oraz warsztaty literackie dla dzieci i młodzieży. Autorka ośmiu książek (poezja i proza), w tym dwóch dla najmłodszych. Laureatka kilkunastu ogólnopolskich konkursów literackich. Publikowała w prasie literackiej oraz w licznych antologiach poezji. Tłumaczona na kilka języków. Należy lub współpracuje z różnymi klubami, stowarzyszeniami, instytucjami oraz związkami twórczymi. Jurorka w konkursie literackim dla młodzieży. Radaktorka literacka w Radiu Głos Literacki - prowadzi audycje dla dorosłych oraz dla dzieci. W Grupie Literycznej Na Krechę od początku jej (grupy) istnienia Kocha muzykę kameralną. Społecznik, wolontariusz.

 

Tomasz Walczak

 

Oczy tańczące

 

miłość wstaje ze słońcem

przez okno wlewa się złotem

tańczy na kafelkach w kuchni

w każdej kropli kawy

śmiech siada jak ptak

na moim ramieniu

chce się latać

chce się trzymać

każdy oddech razem

liście w wietrze nucą

naszą melodię

powietrze pachnie imieniem

ukochanej

świat wreszcie jest taki

jakby ktoś namalował go na nowo

tylko dla nas dwojga 

 

 

*

 

 Miłość jest najważniejszą mocą sprawczą w życiu, od niej się wszystko zaczyna. 

 

 *

TOMASZ WALCZAK – poeta, pedagog teatru, animator kultury. Absolwent Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie (Wiedza o Teatrze). Przez wiele lat związany z Teatrem im. A. Sewruka w Elblągu jako kierownik Ośrodka Kultury Teatralnej, rzecznik prasowy i aktor. Debiutował w 1993 roku w antologii „I znów będziemy poetami". Autor tomików poezji: „Blizny", „Drzazgi w myśli", „Fantasmagorie". Laureat kilkudziesięciu ogólnopolskich konkursów poetyckich, częściej jurorem niż uczestnikiem. Odznaczony m.in. przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Nagrodą Prezydenta Elbląga. Inicjator i koordynator wielu działań literackich i festiwalowych, m.in. Drezdenki Międzymiastówki Poetyckiej. Obecnie pracuje i tworzy między Polską a Niemcami, przygotowując do druku tomy poezji polsko-niemieckiej.

 

Łucja Dudzińska

Kamienie milowe

Leżymy obok siebie jak kamienne tablice
z przykazaniami. Nie mogę zasnąć. Liczę.
Wnikam do twojego snu o potędze normalności.
Odlatujemy na ulubioną wyspę zanim obudzi się
zwykłe ludzkie istnienie i cywilizacja miasta.

Tyle w nas chaosu, mięsa, kolców, krwi i kości.

I znów leżę obok ciebie, jak taka naga prawda
o miłości. Razem wyobrażamy sobie inne życie,
a łóżko się kołysze, zmienia w łódź, przewozi
na inny brzeg, gdzie jest tylko nasza sfera bycia.

Kochaj bliźniego jak siebie samego.

 

*

Miłość to dla mnie spotkanie dwóch samotności, które uczą się współistnieć, gdzie każdy może być prawdziwie sobą nawet jeśli ta prawda jest nieidealna. Miłość nie jest stanem – jest procesem, o
którego rozwój trzeba dbać, bo się zmienia, dojrzewa. To dawanie, a nie branie chociaż w miłości człowiek nie tyle traci „siebie”, ile rozszerza granice własnego „ja”, tak jakby świat stawał się większy, a nie mniejszy. To poczucie bezpieczeństwa, bliskości, czułości i akceptacji. Prawdziwa miłość tworzy nową jakość życia.

 

* 

 ŁUCJA DUDZIŃSKA – poetka, aforystka, wydawczyni, redaktorka ponad 120 książek i kilku serii. Jurorka, animatorka kultury – pomysłodawczyni, organizatorka wielu spotkań, prezentacji, wystaw, warsztatów, ogólnopolskich konkursów, akcji literackich, festiwalu. Autorka piętnastu książek poetyckich (w tym pięciu dwujęzycznych). Tłumaczona i opublikowana w czternastu językach. Na motywach wierszy odbył się w 2021 roku Spektakl teatralno-muzyczny „Jestem Julia” w Teatrze RONDO w Słupsku. W 2024 roku wydała tom „Bez-Troska. Próby Wyrazu” w tłumaczeniu Anny Błasiak na język angielski. Aktualnie ukazał się tom „Słowa po północy” FONT 2026.

 

 

Daria Danuta Lisiecka

***

przegonię chmury
z twojego nieba
już trzymam wierzbę
za zielone włosy
już wypowiadam
zaklęcia

* 

Jeżeli miłość jest... To wymyka się definicjom, niesie przez życie. Uskrzydla, daje pewność i oparcie. Jest dzieleniem się wszystkim, także niepewnością i nadzieją.

* 

DARIA DANUTA LISIECKA - poetka, redaktorka, animatorka kultury. Laureatka konkursów teatralnych i literackich. Tłumaczona na język angielski, hiszpański, portugalski i ukraiński. Pomysłodawczyni i dyrektor artystyczny, istniejącego od 1999 roku, festiwalu literackiego Ogólnopolskie Spotkania Poetów BIAŁA LOKOMOTYWA. Autorka książek poetyckich: „Teatr moich wierszy” (1999), „mgnienia” (2020) oraz prozy poetyckiej „Obłoki nad bulwarem” (2022). Opracowała, zredagowała i opatrzyła komentarzem publikacje: „BIAŁA LOKOMOTYWA" - Festiwal literacki w Łazieńcu (2021), antologię „Wybrane z rozkładu jazdy” (2022) oraz (wraz z Adamem Radoszem) „Teatr to dziwny teatr jedyny. Opowieść o Teatrze KRAM’86 na głosy kilku aktorów i paru fanów” (2025). Współredaktorka strony Babiniec Literacki. Prowadzi w Radio z Qlturą autorski magazyn o literaturze, książkach, stylach i pasji czytania - „Wyczytane do białości”. Realizuje bezterminowo autorski projekt Teatr Moich Wierszy. W styczniu 2026 ukazała się jej nowa książka i płyta CD „pieśni niczyje/skoki do nieba”.

 

Kati Fado

 

kochankowie 

 

 pełni hałasu 

 – pełni wzburzenia wód podskórnych, 

gotowi do skoku 

 – w ostatecznym uniesieniu, 

w silnym zachwycie – utwierdzeni, 

poprzez umieranie i nieustanność,

tacy bezbronni wobec 

przemarszu czasu.

 

*

Miłość to temat rzeka - słowo - zaklęcie, najpotężniejsza moc. Uczucie najprostsze i najbardziej skomplikowane zarazem, odmieniane przez różnorodność jej form; w całym tym spektrum objawień pojawia się miłość: prawdziwa i toksyczna, szczęśliwa i smutna, erotyczna,platoniczna, partnerska, matczyna i braterska. To ona potrafi uskrzydlić, uleczyć, uratować, oczyścić ale i zabić. 

 

*

KATI FADO (wł. Katarzyna Kowalewska) urodzona w Nysie, związana głównie z Magnuszewem i Amsterdamem. Mgr politologii, ukończyła także Studia Doktoranckie Nauk o Polityce oraz podyplomowe studia PR (UW). Poetka: laureatka ogólnopolskich konkursów poetyckich m.in.: I miejsce „Słowa, dobrze, że jesteście” Fundacji Anny Dymnej (2024), im. J. Bierezina (Nagroda Specjalna 2016), Nagroda główna w 2023 r. w I Ogólnopolskim Konkursie na Książkę Poetycką FONT („Afazja”). Wielokrotnie publikowała w prasie literackiej oraz w antologiach poetyckich. W 2025 r. pojawiła się drukiem jej druga książka poetycka pt. „Obcy Język”(Wydawnictwo Anagram).

Malarka i performerka.

 

Bogumiła Salmonowicz

 

Sztuka rzeźbienia łez 

 

Najpierw trzeba przeżyć końce świata,

wiele razy dotykać dna, szarpać się

z pasami, którymi ktoś przywiązywał

do życia pomimo. Stawać się.

 

W bajkach wilki są złe tylko dlatego,

że ktoś tak zadecydował. Jeśli

nim jesteś, nie wyobrażam sobie

mojej bez ciebie. 

 

Nawet, kiedy prowadzisz ścieżką

najeżoną kolcami. Przecież nigdy

nie bałam się ran. Od dawna

noszę przy sobie plastry.

 

*

Miłość bywa jedynym w swoim rodzaju poczuciem przynależności, które czasem cieszy, rozgrzewa, a czasem kłuje i uwiera. Może w nas rozkwitać czułością, rozpalać namiętność albo zaszywać się w zakamarkach milczenia, nieśmiałości. Nadaje sens albo go odbiera.

 

* 

 BOGUMIŁA SALMONOWICZ – Elblążanka z bieszczadzkimi korzeniami; pedagożka, wykładowczyni, terapeutka, coach; prezeska Stowarzyszenia „Alternatywni” - organizatora Festiwalu Literatury „Wielorzecze”, odbywającego się cyklicznie w Elblągu. Jest laureatką wielu konkursów literackich, autorką pięciu książek poetyckich: „BoSa” (2014), „Abrazje” (2016), „Femoglobina” (2017), „Między nami czerwienieją chwile”(2021) i „Pejzaż z tatuażem” (2024). Jej wiersze można znaleźć w czasopismach kulturalno-literackich, na portalach poetyckich, w wielu antologiach – m.in. pokonkursowych, a także międzynarodowych - w przekładach na język angielski, ukraiński, włoski, portugalski, grecki. Lubi ludzi, eksperymentowanie w kuchni i tysiąc innych rzeczy.

 

 Edyta Niziołek

 

***

 

dotknij

delikatnie opuszkami palców

przejedź po policzku

rozlej we mnie falę gorąca

zapatrz się w oczy

długo

może gdzieś tam

jest jeszcze tamta dziewczyna

która umiała ufać i kochać

proszę

spróbuj

znajdź ją dla mnie

bez niej

obu

 

*

Miłość jest drogą. Trudną i wyboistą. Jest poszukiwaniem. Niejednokrotnie też bólem. Jest marzeniem i spełnieniem. Jest wszystkim albo niczym. Muzą życia. 

 

* 

 EDYTA NIZIOŁEK (Eni) ur. w 1975 r. w Mińsku Mazowieckim. Obecnie z dwiema córkami, Anielą i Michaliną, mieszka w Łęcznej. Autorka debiutanckiego tomiku poetyckiego „Roztrzaskany na tysiące”. Publikuje na swojej stronie w Internecie i udziela się w kilku grupach. Lubi czerń i wszystkie odmiany szarości. Fanka czarnej kawy i współczesnej „brudnej” poezji i prozy.

 

 Dorota Nowak

 

epifania

 

z drzewa klonowego wypływa sok

a ty smakujesz jak woda z rzeki tego lata

gdy za moim uchem zostawiłeś ślad

 

nie przepraszaj za tamten ból

 

*

Miłość to pewność, że dla ukochanego człowieka jesteś w stanie zrobić wszystko. 

*

DOROTA NOWAK – autorka tomów poetyckich: „na dwa” (2014), „opium” (2015), „antidotum” (2017), „Zarzewie” (2019), „rano otwieram oczy” (2022). Laureatka kilkudziesięciu ogólnopolskich konkursów poetyckich. Nagrodzona: za tom „na dwa” w konkursie na książkowy debiut poetycki w ramach Nocy Poezji w Krakowie (2014) oraz Pierwszą Nagrodą Grand Prix w II Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim O Złotą Pszczołę (2019) za projekt poetycki pt. „Zarzewie”. Finalistka konkursu O Złotą Pszczołę w 2021 r. – koncepcja książki stała się pierwowzorem tomu „rano otwieram oczy” oraz finalistka tegoż samego konkursu w roku 2023 – wyróżniona za projekt książki pt. „łęgi” Jej wiersze publikowane były w kilkudziesięciu antologiach oraz w licznych pismach literackich. 

 

 

 Mariola Kantor

 

Pijąc indyjską herbatę

rozbrajał ją szczerością
gdy twierdził że będzie płaszczem
w którego połach schroni się jak w domu
przed chłodem nocy

upajał prostotą
pijąc indyjską herbatę
tylko z nią ten esencjonalny napój
smakował jak owoc granatu
który uwielbiał

Wiersz z tomu "Niebo mówi za mnie "2020 r.

 

*

więc czym jest miłość

 

złotem w milczeniu szczerym

ufnością przewyższającą wyżyny

wiarą w lepszy świat

nadzieją na wieczność istnienia

 

niekończącym się zrozumieniem

przenikającą się wrażliwością

wzajemną przeżyć empatią

wsparciem duchowym w smutku

miarą nie dającą się zmierzyć

 

a może tylko iskrą oświecającą

skrawek nieba 

 

*

MARIOLA KANTOR (wł. Maria Kantor-Wójcik) – absolwentka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (Nauczanie Początkowe) oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (studia podyplomowe z zakresu filologii polskiej). Pracuje jako nauczycielka, z zamiłowania humanistka, podróżniczka i miłośniczka kultury – muzyki, literatury, malarstwa, filmu i teatru.

Jest autorką tomików poetyckich: „Niebo mówi za mnie” (2020), „Rozpoznasz mnie po oczach” (2024) oraz „Przenikanie” (2025). Jej wiersze publikowane były w antologiach oraz czasopismach literackich, a także prezentowane podczas spotkań autorskich i audycji radiowych.

Pochodzi z Wolbromia (woj. małopolskie), obecnie mieszka w Wałkowiskach na terenie Borów Tucholskich.

 

 Małgorzata Bobak - Końcowa

Pełnia

Unosisz mnie
do ust,
jak pełen kieliszek.

Pochodzę
z winnic
słonecznej Sycylii.

Mewa.
Rzucam krzyk w morze,
gdzie toną meduzy.

Fale obijają się
o łokcie.

Na brzegu
nie ma już śladów
szminki.

 

* 

Miłość to wybór - decyzja, która niesie ze sobą potencjalne cierpienie. Dar wolności, jeśli "pozwolimy" drugiej istocie być sobą. Jednocześnie zobowiązanie, które uczy troski, wrażliwości i uważności wobec jej odrębnego świata. 

 

*

MAŁGORZATA BOBAK KOŃCOWA – poetka, malarka, autorka haiku, kolaży, mandali i ilustracji dla dzieci. Menadżerka Ogólnopolskiego Festiwalu Poezji - Nyskiej Nocy Poetów. Założycielka i członkini Polskiego Stowarzyszenia Haiku, związana z opolskim oddziałem Związku Literatów Polskich, oficyną Anagram, Wolną Inicjatywą Artystyczną Wytrych oraz Poetami Pszczyńskimi. Autorka siedmiu książek poetyckich.

Uhonorowana Dyplomem Honorowym z okazji 10-lecia Polskiego Stowarzyszenia Haiku, tytułem Osobowość Roku w kategorii Kultura, Odznaką Honorową Przyjaciół Domu Kultury Modraczek w Bydgoszczy oraz Nagrodą Marszałka Województwa Opolskiego dla Animatorów i Twórców Kultury.

 

 Weronika Stępkowska

 

***

 

potrzebuję kogoś, kto, 

jak zegar,

na każdy mój tik

odpowie tak

 

*

 Miłość jest dla mnie czymś dużo szerszym niż stan zakochania (choć wiersze, które wybrałam, dotyczą głównie jego). To jakby wektor, który ustawia nas względem świata i w świecie – wielkość o być może zmiennym zwrocie i kierunku, ale o (względnie) stałej wartości. Jest czymś więcej niż relacją i czymś więcej niż przyciąganiem – to ruch falisty, podróż na grzbiecie fali, orzeźwiająca i wszechogarniająca, nieraz zadowalająca się pełnym niespodziewanych zwrotów surfowaniem po powierzchni, a czasami – okazująca się zjawiskowym, zapierającym dech w piersiach nurkowaniem.

 

*

WERONIKA STĘPKOWSKA – urodzona w 1978 r. łódzka poetka i recenzentka. Nagradzana w konkursach poetyckich. Autorka zbiorów „rozszczepienie języka obcego” (Kraków 2013) i „Algorytmy i Olgorytmy szaleństwa” (Nowa Ruda, 2023). Pisze także eseje i recenzje, które ukazywały się dotąd m.in. w „Afroncie”, „Arteriach”, „Korean Literature Now”, „Sofie”, „Stronie Czynnej”, „Śląskiej Strefie Gender” i w „Tyglu Kultury”. Prowadzi krytycznopoetyckiego bloga i stronę fejsbukową Weronicowanie Poezji. 

 

JoAnna Idzikowska - Kęsik

 miłość

odejdę od ciebie na odległość kuchni
dam odpocząć ścianom niechaj skulą uszy
zabiorę ci przestrzeń między tapetami
w satynie pościeli odnajdę samotność

daleko od ciebie od siebie i od niej
poczuję że warto odpuścić i tęsknić
odpocząć przemyśleć wziąć głęboki oddech

ona wtedy wraca ze zdwojoną siłą

JoAnna Idzikowska-Kęsik, 02 VII 14

 *

Miłość dla mnie to czułe rozlubienie się w kimś lub czymś, poprzedzone szczerą przyjaźnią. To często spokój, cisza, poczucie bezpieczeństwa i komfortu psychicznego. Jednak miłość nie byłaby miłością, gdyby można ją było ot tak, po prostu zdefiniować. Miłość to żywioł, życie i wielki dar. Jako dziewczynka w szóstej klasie napisałam wiersz pt. „Miłość to wielkie słowo”, a skoro „na początku było Słowo”, to zapewne było Miłością. 

 

* 

JOANNA IDZIKOWSKA-KĘSIK – redaktorka Babińca Literackiego, promotorka i popularyzatorka poezji. Autorka wierszy, opowiadań, prozy poetyckiej. Pisze również recenzje książek i filmów, które publikuje na swoim blogu.

Z wykształcenia animator teatralny, pedagog, terapeuta, bibliotekoznawca, metodyk wspomagania komunikacji. Na co dzień pedagog do zadań specjalnych i nauczyciel przedmiotów artystycznych.

 

Moi Drodzy - wiersze i wypowiedzi, które zaprezentowałam dzisiaj na moim blogu, dzięki życzliwości ich Autorów, to zaledwie mały fragment akcji 100 wierszy o Miłości. Akcja wciąż trwa i codziennie pojawiają się nowe, bardzo ciekawe utwory poetyckie. Zaproszonych zostało aż pięćdziesięciu poetów, czekają na Was w kolejnych dnia bardzo dobre wiersze! Poezja publikowana w ramach akcji, będzie czytana również w Radio Głos Literacki przez Łucję Dudzińską - nie tylko zdolną poetkę, ale też kobietę o aksamitnie kojącym głosie, zachęcam do słuchania! Pragnę zachęcić Was również do polubienia stron na Facebooku i czytania zamieszczanych tam utworów, ponieważ są to naprawdę cenne i szybko rozwijające się fanpage'e, na których znajdziecie wiele interesujących informacji z zakresu szeroko pojętej kultury:

 

Fundacja Otwartych na Twórczość FONT - TUTAJ

Grupa Literyczna Na Krechę - TUTAJ 

Drezdenko Międzymiastówka Poetycka - TUTAJ 

Radio Głos Literacki - TUTAJ 

 

W tym miejscu pragnę również podziękować za zaproszenie mnie do udziału w tej wspaniałej inicjatywie! Jestem głęboko wdzięczna i czuję się zaszczycona, że moje wiersze ukazały się w gronie tak wspaniałych poetów.

Ukochajcie też dzisiaj siebie i bądźcie dla siebie dobrzy, bo dzisiaj, 13 lutego obchodzimy Międzynarodowy Dzień Kochania Siebie.

 

 

#poezjapolska

#poezjamiłosna

#czytajciepoezję