🍁Witajcie!🍁
zakochana. bez pamięci.
nie pomnę tamtego dnia. nie wiem czy padał deszcz,
czy może śnieg z deszczem drażnił moją skórę. zbyt miękką,
za delikatną na tak sadystyczne traktowanie.
nie pamiętam tamtego popołudnia. zatarło się w czasoprzestrzeni
jak przedwojenny melodramat z Polą Negri, dziś już zapomnianą
i nie tak piękną dla nas, jak dla sobie współczesnych.
pamiętam jedynie twój zapach. męski, ostry, podniecający.
i stokrotkę na cienkiej łodyżce i trzy pąsowe róże - osobliwości
bezkresu jesiennej szarugi, drżące na bezlitosnym chłodzie.
nie pytaj mnie jak się czuję, wiesz przecież, że kwitnę.
wspomnienie uczucia potrafi rozjaśnić każdy listopad.
nie przypominam sobie żadnych szczegółów. pamiętam emocje,
bicie serca, rzekę płynącej krwi. wiesz dlaczego
serce jest jedynym organem, którego nie atakuje
rak? bo gdyby tylko spróbował, gdyby się ośmielił,
spłonąłby ze wstydu w purpurowej aurze
tętniącej miłości.
JoAnna Idzikowska - Kęsik, 29 XI 15
Przedstawiam Wam kolejny stary wiersz, którzy wygrzebałam z archiwum, bo nie wiem, jak Wy, ale ja czuję już na sobie oddech zbliżającego się listopada. Oddech prawdziwej miłości czuję cały czas, nieustannie, bo ona jest siłą napędową życia.
Zapewne jak my wszyscy, mam za sobą kolejny bardzo pracowity tydzień. Mam też za sobą cudowny weekend spędzony w Górach Izerskich (w Polsce i w Czechach) i choć bardzo bolą mnie stopy, bo troszkę sobie podreptałam - góry kolejny raz zachwyciły mnie swoim surowym pięknem i byłam tak zachwycona, że zapomniałam o robieniu zdjęć, bo w takich chwilach zdjęcia robię sercem, które zapisuje cudowne, niezapomniane momenty. ♥️
Pozdrawiam Was serdecznie i życzę udanego oraz ciepłego nowego tygodnia. Posyłam moc uścisków!
Autorem cytatu w tytule postu jest Dante Alighieri, a wszystkie zdjęcia są mojego autorstwa.
